شـــــــــــــعـــــــــرونــــــــــه
ښوونکی/عبدالرحیم هلال
د ټولګي څلور دیواله یو شل دیرش يې زده کوونکي ته واکټ ، مټ د خوار قوم تصویرونه بوږنوونکي ازانګي د الف ، با دي شور او ځوږ د ماشومانو یا تکرار د اله دی یا کیسي د اتلانو
اه
پرون لادامهال له تا سره وم پرون دي دامهال دکلکی او قوی ارادې درس را کول نن بی وزرونو مرغه له ډیرو غرونو اوسیندونو را اوښتی یمه نن مې بلا لوړی ژوری دی ترشا پریښی ---- پرون لا دا مهال له تاسره وم نن رایادیږې نن مې یوه لحظه له زړه نه وزې نن چې بستر کې په اړخ واوړمه له خولې مې یو سوړ اه ووزي په ورو،ووایم له تورو غرونو دي فنا کړم په زړه کافري مورې نه دی ی
دوه شعرونه -- ع رحیم هلال .غزنی
ساعت کاشکي زه او ته دیوه ساعت دوې غبرګي عقربې وای چې له هره ساعته وروسته یوه او بل ته په اخلاص ور غاړي وتی جدايي ستا جدايي مې د ژوند تر ټولو لویه ستونزه چې يې هر ځو د حل کیدو لپار
غزل
راشه چې باچا دي د سندرو د ډک ښار کړم یادي يې کړه ستا دي وي تر تا به ټولي جار کړم شړق وهه اسمانه د سندرو څاڅکي توی کړه لپي کړه راډکي چې بی لاري پرې پر لار کړم وینه د وجود به نذرانه کړم ستا په ښار کې ژوند مې لیلام کړی دی که خدای د چا په کار کړم مړ به وای که تمه چیرته ستا د وصال نه وای خدای شکر له ژوند سره په دغه بانه یار کړم نه زلفوکي کیښوودل شوم نه د پګړۍ ول شوم
په سندرو كې استادې ---ع،رحيم هلال
نظم دبيلتون دښته اوږده ده پري مزل دى وصال سم د دوه پټې هنداري پړق دى دنيا هيڅ ده ،ژوندون څه دى؟ خو تيريږي دډيوې غوندي په يو ځل پوكي ور ك دى له تا ليري د بيلتون په دښته پورت يم ستايادونه او زما د خيال وزري له سيندونو او له ډيرو غرو در واوړي تر تا در شي لكه دوې سپيني كوتر ي غزل بول زړه كي مي ستا په شان اباد دى ته مي خوښه كلى هم را
وحدانېت --- ع، رحيم هلال
تر خداى جارشم دادخداى د وحدانېت يوه نمونه ده چې دوه زړونه له يوه بله وې ډير ليري هيڅ ديوه، اوبل په خيال خاطر كې نه وي يو په شرق وي بل په غرب كې يو په مځكه بل په اسمان وي خو : تر منځ يې فاصلې له منځه ووزي دومره يو بل ته نژدې شي لكه ساه او وجود داسي سره خپل شي
غزل \\ع ،رحيم هلال
په احسانمند سلوك دي سم له واره مړ ښه يمه كه ژوند مې ستا په اوږو بار وي ياره مړ ښه يمه نور دي دزړه له تله باسم نور دي نه يادوم ستا له يارۍ توبه له تا بيزاره مړ ښه يمه ښه شوچې ژوندمې بيرته ستا په وړاندي شاه ته ستون شو داسې ګمنام ښه يمه، ستا لپاره مړ ښه يمه زما په وژلو ك
غزل \ ع، رحيم هلال
چې تيارې مي روڼولې قتليدم شيبه شيبهلكه شمعه ويلېدم به ختمېدم شيبه شيبه زه وم خيال ستا تر كمڅو به تاويدم شيبه شيبه لكه روح له خپل وجوده بيلېدم شيبه شيبه چا پسې په زړه نرى وم لكه اوښكه له ليموڅڅېدمه په بار خو به رغړېدم شيبه شيبه ما بلا سفر وو كړى له خپل ځانه تر خپل ځان اخير بيرته له خپل ځانه ستنېدم شيبه شيه
غزل ، ع، رحيم هلال
ستا ليونى يم، لكه اوښكه له ما لاس وانه خلې په زړه نرى يم، لكه اوښكه له ما لاس وا نه خلې ما دي په سترګوكي ساته ګريوان مي نشي زغمى ساده سړى يم ، لكه اوښكه له ما لاس وا نه خلې قدر مي نشته په دې ښار كي مسافر مي ګڼي دلته پردى يم ،لكه اوښكه له ما لاس وا نه خلې ستا د ا كلك زړه چې لكه موم كړم بيا دي مړ هم شمه لا خو ژوندى يم، لكه او
غزل \\\ ع، رحيم هلال
ياد دي راته ګران را غـــــــــاړي وتى دىنه ، نه درست جهـــان را غاړي وتى دىاوس مي په وجود كي لكه سا خور دىدرد مي دجـــــــــــــانان را غاړي وتى دىتنده د ديدن دي په خپل ځــــــــــان ماتومستا له روى مي ځــان را غاړي وتى دىزړه يې له نيمـــــــــګړي ورځ په ويره كي تا غواړي ارمــــــــــــان را غاړي وتى دىنوم دي په ټپــــو كي په ځــار ، ځار اخلماه او ياقربان راغـــــــــــــــــــــاړي وتى&nbs
غزل----- ،ع، رحیم هلال
ته می حق وې ته می غوښتې خو وخت ونیوم تر غاړه په زړه لویه تیږه کیږده نوره مه راپسي ژاړه نور مې زور دزړه اوبه شو ډب مي زړه کی دحق غږ دی اوس مي هغه دوران تیر دی اوس مي هغه ځوانۍ لاړه ته لمبه یی زه یم شمعه تا په موم وجود په اوږو
غزل ،،،،، عبدالرحيم هلال
چي په يوه څنډتيارې کړي کډه او رڼا راولي خداى به دوران دا ستا د څڼو د نڅا راولي زما ارمانونه تر شا پاتي شوو چي ته مي غوښتې هيله ده زما غوښتو ارمان به
غزل نبیله وفا
زمونږ کورونه چې څنګ سوي داسې زړونه سويد محبت لمنې سوې هم رنګونه سويمونږ پښتانه د خپل ايمان په زیان خوشحاله يو تلزمونږ د ډير غیرت له لاسه ايمانونه سويډيرې ژړا مې دا د زړه نظر اوبه اوبه کړوستا دليدلو په ارمان مې نظرونه سويمونږه د یو او بل په سیوري باندې نه یو ډاډهزمونږ په ډیرو ګمانونو اعتبارونه سويهو راپیرزو دي د ژوندونه دا بې پتې ورځېد
غزل ----محمداسراراتل ،پيښور
لاندي غزل تیره ورځ دیوي سملاسي مشاعري په ترڅ کي ښاغلي اتل دڅویارانولکه الهام ،ګوهر ، ناصرشینواری ، شفق اشنا،فهیم ،زه (هلال ) اودانش لالا چي په زور یي په ګوهر شعروویل په دانش خپرندویه ټولنه کي ولوست دادی زه یي تر تاسو هم درسوم هیله ده چي خوښ به مو شي د شک او دګمان له کوره نه وځي دا خلکپه ځان مین د ځان له کوره نه وځي دا خلک په ذهن مي داور د سرو لمبو تصور خور دید یري د ایمان له کوره نه وځي دا خلک ددین د عقیدې له پاره دا خبره بس دهد ژوند او
غـــــــــــــــــــــزل..... عبدالرحیم هلال
سرتوري مي دزړه هیلي وتې په تاپسې نرۍ لکه بړبوکي تاویدې په تا پسې چي تلي ومه ولاړآن چي ترڅوفناکیدې وهلي مي سلګۍ وړې وړې په تا پسې ستا څه غم دی قربان دي شم ته غوړي څڼي ګرځه زما خودي دزړه ستني کږې په تا پسې
دنصرت الله الهام تازه غزل
غزل ماڅرنګه راټول په څه هنر کړلو زړګی تا وخندل اوبېرته دې اوتر کړلو زړګیهم ستا مینې خولعل کړلو ګوهر کړلوزړګی چې ما داسې په خپله رضا درکړلو زړګیپخپله مې دعشق دلیونتوب په ورانوسرکړپخپله مې له ځان سره په شرکړلوزړګی دغم بلا، بلا پيټي مې ټول کړل ورپه شا په ځان باندې مې دروندلکه دغرکړلو زړګیسبا به چېرته داسې دبل ښکلي تمه پرې شي که نن مې چېرته یوښګ
غزل ،عبدالرحیم هلال
ته بي وعدي شوې شوه ښکاره دغره له سره سپوږمۍ بلا دي واخلم ته رانغلي شوه رابره سپوږمۍ ددي په وړاندي دیوبل په یادکي څړیکي کوي ددومینوزړونورازدی څڼیوره سپوږمۍ له غرونو هاخوادي پري مینه په سلام ماتوم هم دي دیدن هم ملاقات دی دزړه سره سپوږمۍ څوک په اسمان وي څوک په مځکه خو په خپل کرامت دمینانو رارسیږي ترځیــــــــــــــــــــــــــــــــــــګره سپوږمۍ په اننګو يي تیروي دسپيـــــــــــنو وړانګــو ګوتــي زه یم کمـ
ورک شناخت ----- نبيله وفا
راليږونکی : نبيله وفا (ورک شناخت نظم ) هغه جنی څوک ده چې هم زما غوندې ده دخو زه ېې نه پیژنم په تن یې سپینې جامې ناسته په سپینه تيږه سپينو اوبو کې خپلې لپې وهي تاج یي د وخت په سرد زلفو هر یو تار د فریښتو ټالونه د هغه سپینه کوره راځي زما په لوري ښاسته سپین ګلونه ما له په لاس کې راوړي سترګو کې زیرې لري لکه چې څه د خوشحالۍ خبره زما نه پټه ساتي
اوبه رنګه،،،،، ومان نیازی
د جنت رڼا ته جوړه د جنت په اوبو ولې تر خامچكې مڼې سپينه تر هوا پستې څنګلې هر ايت يې په سرو شونډو د باران شنه ترانه ده په كې هر لمونځ روا كېږي د محراب غوندې سينه ده اوبه رنګه شان غرڅه ده ګردې ګردې رڼې سترګې توتكيو غوندې رېږدي كه دې ګوتې كړې ورغبرګې د ژوندي زيارت په څېرېې په ګومبزو كې درزا ده نه يې خال شته نه يې زخه كليمې ته ورته زما
ملالۍ کلی ته راشه ،،عبدالرحیم هلال
ټکی نه لرودتوروموقحتي ده هله ژرشه ملالۍ کلی ته راشهته په خپل معصوم وزرکي اوبه راوړهسندرماري توتکۍ کلي ته راشه احساس راووه دټپوژبه رازده کړهدردموشته خوموږسندري هیري کړيشمله ورزلمي مولاس ترزنه ناست ديجرګي شته خوموږخبري هیري کړي رودټپي دی پکی وینی په څپودي دّځوانانواندامونه اوبوراوړلدګودرټوله صحراپه وینوسره شوه له
غزل،،عبدالرحیم هلال
دزړه پرهرکې مي ستا درد او یاد ودان دي راته زه یم یوازې مګر دوى دواړه یاران دي راته وختونه تېرشول بلا ډېر څه مو تر شا پرېښودل هر څه اسان دي مګر ستا هېرول ګران
غزل ،،عبدالرحیم هلال
ستا له سترګو خداى شته چې د ډېرو خلکو خيال ساتو مينه خو يو بېل جهان دى دې کې بلا فام کوو چا سره مو څه کار دى ستا قدر به يې نه وي زده مونږ خو په والله په دوه لاسي درته سلام کوو
جانان،عبدالرحیم هلال
لکه شبنم دګل په پاڼو کي رغښـــــــــــــــــــتلی جـــــانان سم لکه اوښکه په لیمو کي مي نغښتــــــــــلی جانان دزړګي وینه رسوم دپرهرڅړیـــــــــــــــــــــــــــکوپســــي خوږه نغـــــــــــــــــــــــــــــمه ده درباب له تار وتلی جانان لکه درودلکه دوعا لکه ایتی کرســـــــــــــــــــــــــــــــي دسپين ایمان په شاني ګران راته سپيــــــڅلی جانان دی که مي نوم هم چیرته نه اخلي په تشـــــــــــه خولګۍ په ما خوګران دی ما په لوی الله سپـــــ
غوټې مه سپړه غازونه ---سعیدشاه سعود
غوټې مه سپړه غازونه خلک پوري غاړه ګوري هم له دغودروازونه هغه پوري غاړه ګوري ددي غاړې معرفت دی هم دمیني منظره ده څه وحدت دی څه کثرت دی څه یقین دی څه ګمان دی څه مرموزي اشاري دي څه په جارباندي سعوده دمنصورغوندي نارې دي غوټې مه سپړه غازونه خلک پریږده چي واپس شي دنظردجنازونه۰۰۰۰۰۰۰
داستادپسرلي څلورغزلي
داستادمحمدصدیق پسرلي شاعري له ګڼو ځانګړنو برخمنه ده، هم نازكخيالي په كې په څپو ده، هم حماسي ده، هم ژوند دى په كې او هم د لوړولو فكرونو او خيالونو لېږدونكې ،ولاندي غزلونوته يي ستاسودنظردمارغه الوت رابولم[هلال] سترګي هم که نه وړي دنظرغوندي خلاصې تڼۍ مه راځه دلمرغوندې اورته یې دخپل هوس خړ مخی کړم یو قدم پرواز هم دشررغوندې چاوې لاس سورۍ نه ده مینادناز غرق مي کړي له کیفه دساغرغوندې وامي وریده زړه مګرښکالودنور
