شعرونه
د روبينې احساس یو نظم
راليږونکي : روبينه احساس نظم د بنگړو شړنګ به مېتر هغه وخت خاموش پاتې ويچې د زړگي ناسوره زخم ته مېستا د وصال له گلورينو شېبواو د فطرت له ښکلاګانو ځنېپټۍ، مرهم او زخمجانانه وانخلمه
د هارون حکیمي غزل
غزل ستاکه غرونه اند ېښنې زړه کي ځاییږي ما در نیسه ! چي له تنه مي ساه خیـــــږي <
د پښتون په حال
د پښتون په حال څومره افسوس څومره څومره ارمان دی خدایهچي جنګ زمونږ په هر ميدان دی خدايــــــــــــــــهر قيبا ن ټول اتفاق شوي دي نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــنمړه کوي هغه چي افغان دی خدايـــــــــــــــــــــــــــــهکله به جمعه کړې يو موټی پښتــــــــــــــــــــــــــــــوندغه زما د زړه ارمان دی
د عتیق الله خیال یو غزل
په حرم شریف د طواف پر مهال لیکل شوی
د نورالدین ګوهر ښایسته غزل
غزل ته لا واړه يې پيغلتوب درباندې کله راځـــــــــــــــي؟هغه د مينې ليوانتوب درباندې کله راځــــــــــــــــي؟له عمره کمه يې خو ماشاالله ځواني د ښـــــــــــــه دهجينۍ دوره د مينتو
د اعظم خان اعظم شعر
غزل څه عجيبه غوندے دوران تيريــــــــــــــــــــــــــږیژوندون مې ټول څه په لړزان تيريــــــــــــــــږید خو شحا لو نه نا بلده يمــــــــــــــــــــــــــــــههره لحظه مې په خفګا ن تيريـــــــــــــــــــــږیزه کله کينم کله او د ريږ مـــــــــــــــــــــــــــــهژوندون روان دے بس روان تيريــــــــــــــږیخپلو غمونو کښے څوک نه شريکــــــــــوم
د الحاج الهام الدين قيام شعر
سپينه واوره خدايه څومره ښکلي ښکا ري،په غرو واوره تکه سپينهځمکې سپين بخمــــــل اغوستئ،تښنوي دزړونو مينه ونوسپين کالـــــي اغوستــــي،په زړه پورې منظره دههره ونه لکـــــــــــه ناوي ښکاري،
غزل // حمید احساس
غز ل ښـه شوه چې له تا لمن مـې ټولــه کړه تــه شوې بـی وفا، لمن مې ټولـه کـړه
د طفيل زرېاب یوسفزئ یو ښایسته غزل
: غزل چې ژوند کښې مېنه زړه کښې دړ نه وی پرهر نـــــه ويڅنګ په خپل ذات کښې به سړې کنډر کنډر نـــــــه ويمونږ خو مدام د یار په تراړو شونډو فال نیولـــــــــــی چی پرهرونه مو مسکی نه شي اختر نـــــــــــــــــــــه
د فریدالله خسن زي ښایسته غزل
غزل وژني دې دا زهر دي د ماره راوتلـــــــــــــــــي دي موژ د کلي خلک دا د ښاره را وتلـــــــــــــــي دي
د نورالدین ګوهر ښایسته غزل
غزل ريباره کله چې له مانه يار ته وړې خبـــــــــــــرېما ته به هم يو څو د مينې ترې راوړې خبـــــــرېهسې عبث لدې ګيلو
د الحاج الهام الدين قيام شعر
مکارهڅه ګناه څه مې قصور وو، خدای دپـــــــارهچه ارام ژوندون ځما شوو،ناقــــــــــــــــراره مادزړه په کورکې ځای دمينې ورکــــــــــــړودي ځما دزړګي خونه کړه ويجـــــــــــــــــــاړهدي دمينې په اکټو په ځان مين کــــــــــــــړم خبر نه وم چه به دومره وي مکــــــــــــــــــــارهدخپل مخ ښکلئ تصوير ېې پکې مات کړوچه ېې ماته کړه ځما دزړه هنــــــــــــــــــداره
د فرید الله خسن زي نوی غزل
جلال امرخیل او قدرت الله درمان ته ډالۍ غزل نه شاعر يم نه غزل يم نه مريد د کوم يو پير يــــــــــــــمبې له تا مې بل څوګ نشته نه خريد د کوم يو پير يــــم
د نورالدین ګوهر څو هایکوګانې
هایکوګانې
غزل / جلال امرخېل
غزل ژوندی مړی ، مړ ژوندی کړې محبته !څه کارونه ته د خدای کړې محبته ! ته په خپله نه سړی وې ، نه سړی يې ته به څه سړی ، سړی کړې محبته ! څوک د چا د پښو په خاورو کې ګمنام کړې څوک د چا د لاس بنګړی کړې محبته ! کږو وروځو ته کږې شملې کړې ښکته
غزل فریدالله خسن زي
غزل کلال ورته حيران وو دوي منګي نه خوښيــــــــدل
غزل نورالدین ګوهر
غزل زړګيه غلی د دلبر مخه څوک نشي نيویګوره د هغې زورور مخه څوک نشي نيویستا د تيرو تيرو بڼو نه په خدای سخت ويريږميو د ټوپک بل د خنجر مخه څوک نشي نيویمينه درياب دی پدې مه وردرومه غرق به دې کړيزړګيه بيا د سمندر مخه څوک نشي نيویپه مخ د غبرګ لاسونه مه ږده
غزل قدرت الله درمان
غزل ته که نه یې خو ستا یاد دی ماذیګــــــر دی د زړګي کور مې پرې ښاد دی ماذیګر دی
غزل قدرت الله درمان
غزل غړپ د اوښکو له ډک جام کوم روان یم زړه مې نه ځي خو ناکام کوم روان یـــم ستا لټون پسې په ورکو لار
غزل قدرت الله درمان
غزل هر څه بدل شوي دي خو تا کې بدلون نه
غزل نورالدین ګوهر
ژوند زندګي کله خاني کله ملنګــــــــهبس تيريږي کله ښه کله بدرنګــــــهپروا نشته که نن ته يې صبا زه يـــــمدا خو ژوند دی کله څنګه کله څنګـــهزما زړه هم اوس په دوؤ قيصو کې بنـد دیرانه غواړي کله ټيټه کله دنګــــــهيو خوا ژمی بل جونګړه کې اوسيـــږمياره دا هم کله جوړه کله ړنګـــــهد ګوهر د زندګۍ پوښتنه مه کــــړهګزاره ده کله ښه وي کله تنګـــــه نورالدين ګوه
غزل قدرت الله درمان سعودي عرب
غزل د بیلتانه سیلۍ مې وړي جانانه لاس راکـــــــــــــــوه د ژوند په برید مې اړوي جانانه لاس راکـ
غزل نورالدین ګوهر
غزل ما د ټول جهان واکمن ته لاس نيولــــــیهميشه مې لوی څښتن ته لاس نيولــــــیخدايه ما په دومره ښکلي زندګۍ کـــــېد جانان د خت لمن ته لاس نيولــــــــــیګناهګار به وم چې سوال مې نه قبـــليږيما خو هر وخت خپل وطن ته لاس نيولیچې مين وي د ديدن امکان يې نــــــه ويپدې باب مې هر مين ته لاس نيولـــــــ
