د لوی، مهربان او بخښونکي خدای په نامه

ازاد نظم

امين الله بهار 11.11.2015 11:31

اوس بدل شوی اوس می خوندہ نشتہ//
.
اوس می اوبہ ھم تر ز ړ ہ کلکی شکاری//
.
اوس می دتن سیوری ھم نہ وی پورہ//
.
اوس می د خیال انځور ریچہ ریچہ دی//
.
اوس می د ز ړ ہ کتاب را ټول گرزوم//
.
اوس دی د تل پہ سیر ډ یر نہ یادوم//
.
داسی ھم نہ دہ چی ھیر کړ ی می یی//
.
داسی ھم نہ د چی تا نہ پیژنم//
.
بلا د فکر تصویرونہ جو ړ کړ م//
.
د خوشحالیو مانی دنگی کړ مہ//
.
د اکو بکو لوبہ گرمہ کړ مہ//
.
یو څو بی روح نانځکی جو ړ ی کمہ//
.
بی خولی خندا وی وی بی ژبی قیصی//
.
اوس بدل شوی اوس می خوندہ نشتہ//
.
خو لنڈہ دا چی د ھوس شارگو ټي//
.
د وسوسو پہ تخلق جو ړکړ م برجین//
.
لا را کی دم وی خو بس ستړ ی شمہ//
.
سا راپکی وی پہ رنگ مړ ی شمہ//
.
بس راولا ړ شم لکہ ست ړی بزگر//
.
یوہ شیبہ ارام لہ خدایہ غوا ړ م//
.
لی ږ لا ور دوری پہ سپیرو خاورو کی//
.
لیچہ تر سر ماتہ کړ م او ږ د او ږ د پریوزم//
.
اف څومرہ خوند کوی جنت رایاد کړ ی/
.
د خپل ورور مینہ او نفرت رایاد کړ ی/
.
ژوندون را یاد کړ ی او قیامت رایاد کړ ی/
.
د ژوند سپیڅلی حقیقت رایاد کړی!!٠