مقالې
په کرنې، مالدارۍ او اقتصاد برخه کې د بارانونو ارزښت
تېر ژمی که څه هم له اورښتونو سره مل و؛ خو د سږني کال لپاره یې د اوبو د اړتیاوو پوره کولو او د بزګرانو د کښتونو لپاره په مناسب ډول بسنه نه کوله، لکه څومره چې د خلکو تمه ترې کېدله. خو الحمدالله، د سږني کال له پیل سره سم د هېواد په ډېرو ولایتونو کې د زیاتو بارانونو شاهدان یو او تر اوسه هم جریان لري. باراني اورښتونه به د اوبو د زېرمو د کمښت تشه تر یوه بریده ډکه کړي او د هېواد د بزګرانو د کښتونو، بڼونو او د سیمو د شنه والي په برخه کې به مهم رول ولوبوي. د اوسنیو اورښتونو تر ټولو لوی زېری د
قدرت ذهن انسان از دیدگاه قرآن کریم و علم معاصر
ذهن انسان یکی از پیچیدهترین و شگفتانگیزترین جنبههای وجودی وفزیکی اوست.قرآن کریم و علم معاصر هر دو به گونهای به قدرت ذهن اشاره کردهاند و اهمیت این نعمت بزرګ و بیپایان را به دقت توضیح دادهاند.هرچند که هرکدام با زبان خاص خود، به بررسی این موضوع پرداختهاند، اما شباهتها و پیوندهای عمیقی بین آموزههای قرآنی و یافتههای علمی در این زمینه وجود دارد.در این مقاله به بررسی قدرت ذهن انسان از دیدگاه قرآن کریم و علم، و چگونگی استفاده از آن برای بهبود زندگی خواهیم پرداخت. الف:ذهن و قدرت تفک
مهم لوبغاړی
اسلام آباد باندې دګاندی لوبه شوی وایې: دپښتون خښتګ شلیدلی باچا خان ورته ګیندې وهی ګاندی لیونی شو ی سنډا ته نغارې وهی! خو اسلام آباد خپل ځان ته نغارې وهی اسلام آباد دعقلانیت ، درایت، اسلام او ورورولی خبره کوی خو واقعیت دادی چې اسلام آباد پټې خبرې، معاملې، ناڅرګنده پایلې مکر ، حیلې او سیمه ایزه جګړې راپیل کړی باخبر! ګرانو هېواد والو ، قدرمنو لوستونکو ، ددې مظلومې خاورې پوهاندانو ، پرفیسورانو ، داکترانو، مسلکې اوغیرمسلکی منورینو، خویندو څېړونکو ، ادیبا نو ، لی
هاینان ازاد سوداګریز بندر،د چین بریالۍ اقتصادي پروژه
هاینان ازاد سوداګریز بندر،د چین بریالۍ اقتصادي پروژه لیکوال : ازاد خبریال او د سیاسي چارو شنوونکی اندېښمن ځاځی د چین له لوري د هاینان ازاد سوداګریز بندر د پرانیستې له سل ورځو تېرېدو سره، دا پروژه د نړیوال اقتصاد په ډګر کې د پام وړ پرمختګونه کړي او عملي پایلې لري. که څه هم دا موده لنډه ده، خو د چین حکومت د پالیسۍ، زیربناوو او ادارې په برخه کې چټک ګامونه اخیستي دي، چې د دغه بندر د اوږدمهاله بریالیتوب بنسټ یې لا پیاوړی کړی دی.په دې لنډه موده کې، تر ټولو مهم پرمختګونه د سوداګرۍ د اسانتیا
زموږ د وختونو نوروز او پسرلی
زموږ د وختونو پسرلی ښه و، برکت و، مینه وه، یووالی و او هیلې وې. نوروز ته به یوڅو ورځې پاتې وې، چې د اسمان لمن کې به توتکۍ راښکاره شوې. دوه ورځې به لمر و، دوه ورځې وریځ او باران. هوا به نه یخه وه نه توده، ورځې به نه لویې وې نه ډېرې لنډې... هرڅه کې به تعادل او د خوښي احساس و. خلک هم ټول یو بل سره وروڼه وو. کرکه، تعصب او بدبیني نه وه. په کلیو کې به بزګرانو یومونه پر اوږه کړل، کروندو ته به وتل، پېغلې به سبوکولو او هوا خوري ته شنو پټیو او نوي شنه شوي چمن ته تللې. په ښار کې به دښوونځيو د پیل ورځې و
لمده خاورهWetland
لمده خاروهWetland/ سفنجی زمکه Spongy land مخکې کلونو کی به غرونو د پسرلي تر پایه واورې لرلې، په مدار به اوبه کیدې او سیندونو کې به بهېدې، چینې او کارېزونو هم اوبه لرلې. اوس د اقلیم په بدلون سره، د کب د میاشتی له نیمایی وروسته د غرونو واوره ویلی او د اوبو زیرمه له منځه ځي. روانې وچکالۍ ته په کتو چې مخ په زیاتېدو ده، د واورې ورښت دتحت الارضی اوبو کچه نشي لوړولای. ځکه زموږ دهېواد د واورې او خاورې ځانګړنې ته په کتلو سره، صرف ممکن ۴-۵٪ د واورې اوبه او د پسرلي د باران ممکن تر ۷٪ جذب شي. دا د دی
مهم لوبغاړی
موږ په پښتوکې وایو خوسکی دې چې په اخور لوی شو غاښونه یې مه ګوره! اسلام آباد له افغان ولس سره ملګر تیا نه ده کړې بلکې له افغان ډلو سره یې کړې ده . که اسلام آباد له ځانه سره دښمنی کړې نو کابل څه ملامت دی؟ که اسلام آباد په خوله يو څه اوعمل کې بل څه نو بیا دچا ګناه ده؟ اسلام آباد ولې دافغان پالیسی رامنځ ته کیدو کې ناکام پاتې شو؟ په تنظېمونو کې حزب ته چا زیاته مرسته ور کوله؟ اسلام آباد ولې په خپلو کردو پښیمانه دی؟ اسلام آباد ! موږ ددې ولس خلک یو په خپلو مسائلو ښه پوهېږو
پسرلی د نویو هیلو او پرمختګ موسم
پسرلی د طبیعت د نوي ژوند او ښکلا فصل دی، په دې موسم کې وګړي خوشحاله وي، خپلې هیلې تازه کوي او د نویو فرصتونو لپاره پلانونه جوړوي. لکه څنګه، چې طبیعت تازه کېږي او هر څه شنه کېږي، موږ هم باید په خپل ژوند کې مثبت بدلون راولو او ځان د پرمختګ پر لور وهڅوو. موږ باید د تېر کال په څېر پاتې نه شو، تېر کال موږ ته نوې تجربې، زده کړې او مهم درسونه راکړي دي. نو نوي کال ته باید په همدې نظر وګورو؛ زده کړه وکړو، خپل ځان پرمختګ ته وهڅوو او خپلې کړنې لا مثبتې او اغېزمنې کړو. کله چې د پسرلي په اړه خبرې
زماني او د زمان هېرې شوې پېړۍ
له هېواده د باندې، په ۱۹۸۴م کال کې زه د تاریخ او ژورنالېزم د فاکولتې د درېم صنف محصل ووم. ټکنده غرمه وه چې د مرکزي لېلیې او طعام خورۍ له لوډسپیکرو څخه غبرګ اعلان وشو: (نن شپه به د کنفرانسونو په لوی تالار کې یوه ستره علمي مباحثه وي) ورپسې یې وویل:(نننی ځانګړی مېلمه، د هندوستان څخه راغلی د استدلال، اعتدال او زغم سمبول علامه ابوالحسن علي الندوي دی). ماښام د تالار دواړه لوژونه تر خولې ډک شول؛ څه طالع وه او څه د لاس صفايي ماته د سټېج خوا ته نژدې چوکۍ پېدا شوه. مَلمَلي سپینه قره قلي په سر، خړچک
داسلام آباد دوه مخې لوبه!
لومړي وزیرشهباز شریف چاپلوس پر خپله اېکس پاڼه ولیکل: "پاکستان په په ډیره اشتها او شوق سره په منځني ختیځ کې د جګړې پای ته رسولو لپاره چاپلوسانه د خبرو اترو د روانو هڅو هرکلی او بشپړ ملاتړ کوي “خو همدا ماشوم بیا ډیر په بې شرمانه بڼه افغانستان کې په بربنډه توګه کرغېړنه بمبارۍ لری!چې دا په سیمه او له هغې بهر د کومې طرحې او څه ډول دسولې اوثبات په ګټه ده چې اسلام اباد یې کوی؟ که چیرې متحده ایالات او ایران هوکړه وکړي، پاکستان کومه چاپلوسی کې چمتو دی او څنګه ویاړي چې د روانې شخړې د هر
شعرونه
واک
زه خپلواک نه وم ځکه په خپل واک نه وم سره له دې چې خپل دریځ کې کاواک نه وم لاړم کډوال شومه دپېښور کوڅو کې سرګردان شومه تنظیمی کوټوال اولدار شومه دای اس ای سر ه همګام شومه دساګ او دالو سره آشنا شومه دچل اوچم دوه مخی سوبه دار شومه زه خپلواک نه وم داسلام په نوم می توبره خلاصه کړه ددې دکان دروازه مې ځان ته کړه په سیاست کې هې هره جاسوسی تر لاسه کړه ژباړن او با دسیپلینه ترجمان سیاستمدار شومه لاړم داستخباراتو ټېکه دار شومه زه خپلواک نه وم
ستا انځور
ستا انځور مې انځورونو کې ډېر خوښ شو خوښ لا څه چې سم د زړه په سرمې خښ شو دا انځور چې یو شاهکار د طبیعت دی څونه ښه چې ستا لخوا ما ته بخښښ شو د ۲۰۲۶ کال د مارچ ۲۴ مه سرلوڅ مرادزی
اختر به راشی کنه
دلته د رئیس الوزرا هوس او نازونه دی بیا دې بل کوټوال هاها او اوازونه دی هلته دفقیرالفقراء دډوډۍ غمونه دی دلته د ویاند لوړ او ژور پیغامونه دی هلته دخوار ځواکی اړین ګواښونه دی دلته دالرې دی بشپړ کره معدنونه دی استانبول کې دښایسته ودانۍ ګامونه دی هلته دتعلیم تړلو بند وبست فرمانونه دی دلته دپردیو پروژو غم خوړلو پورونه دی هلته دفقر له کچې ټیټ د ژوند چمونه دی دلته اوهلته دواړه سره انډیوال نه دی هلته دکړۍ اوحلقې ګذارش او غږونه دی اختر! به راشی کنه سمه
د مينې سرود!
سید عبید الله نادر د مینې سرود! نا پـوهۍ کښي به نابود شو په پوهنې کښي به بود شو که په یو فکر او نظر شو نو به یو تن او وجـود شـو په علمی پــوهی څـــیړنې به خبر له هست و بود شو که پوهنې ته مــو لار وي نو قابل به د ســــجود شو د معــرفـــــت له برکــــته بیا قـبول به د معـــبود شو جهالت کښی به ټـول واړه لکه شـــمر او نمرود شو که دعلم لار خپل نه کړو نو به لیري له مقصود
په نرمۍ اومحبت
بد په بد سره پرېولل کاردپـوهي نه وي اوبـــه پخـپــل نـــرمۍ سره ډبــره سـوله وي په نرمۍ اومحبت دځنګله ژوی اهل وې دهــــوامــرغه په رام ناست ستا پــروږه وي چي ډب نه وي ادب نه وي تېره داخـبره ډب اووېـــــره هـــر یـو ظــلــم زیـــاتـــه وي نرمي اومحـبت وګـړي ځان ته را بـولـي زشتي اوبدخلقي لړم دی ځان خپله نېسته وي داخبـري ټــوله آزمویل سوي له پخوانه ومنه چي زوراوزشتي دواړه سـړی پمنه وي
د رحمن بابا په پېروي زما يو شعر
د رحمان با با د دي غزل په پیروي اى زما د زړه آرامه راشه راشه سرو قده ګل اندامه راشه راشه چې همه واړه خوبان دي مقتديان دي د همه واړو امامه راشه راشه کال ۱۳۷۷پیښاور غزل ای زمــونږ د زړه درمـــــــــــانه راشه ،راشه ته مــــو تن کې ،روح او ځانه راشـه، راشه په بڼو مــــــــــــــــو جــارو کـړی، درته لاره بی قرار زړونو آرامــــــــــــــه، راشــه راشـه څلور لارو د او هامــــــــــــــو کې شـو پاتی ته په هر چا مـــــــــــــــــهربانه راشـه راشه
د انقلاب په لوری
د انقلاب په لوری پښتون او بلوڅ دواړه، انقلاب په لوري ځي په مست ملي غورځنګ کې، د پنجاب په لوري ځي افغان که لروبر دی، که بلوڅ مرام یې یو دی پنجاب ته نن په ګډه، د ځواب په لورې ځي ماڼۍ د استبداد ته، که پنجاب کې نظر وشي درځونه یې له سره، د تهداب په لوري ځي غوجل یې د انګریز بولې، که ځاله د ترهګرو توپان کې به له مخې، د غرقاب په لوري ځي پنجاب که پښتانه او بلوڅ، غوړه مړۍ بولي خوراک کې د ذقم به، د خوناب په لوري ځي مشرۍ کې د منظور، او بشیر زیب له برکته(۱)
زما اثر
زه په خــپل ذات کـــښي دا جوهر لـرمه چې له دردمـــن زړونــــو، خــــبر لرمـــه له هـــــر چــا ځـــکه، تل ځـــــاریږمه زه چې له دنـــیا څـــــخه، ســــفر لــــــرمه زنده دلانـــــــو ته، په خـــــــــپله ویــــنا داســــــي طلــــــسم، او اثر لـــــرمــــــه چې هر دردمن می ، له وینا اخلي فیض زه په خـپل زړه کښي، دا ګــوهـــر لرمـه د آشــــنایانـــــو، او دردمــنو زړو کښي کــــله نا کـــــله، زه ګــــــذر لـــــرمــــــه چې هر چــــا زړه رانه ناهــــیلي ن
ژوند
ژوند یو لنډه افسانه ده ځي تېرېږي سترګو رپ یوه شېبه ده ځي تېرېږي یو فرصت له طبیعت دی تحفه شوی د ګردون یوه هدیه ده ځي تېرېږي په میلیارد چانسونه یو بل سره ګډ شول د نیستۍ، شتون ګډوله ده ځي تېرېږي د سپرلي سهار د زاڼو یو کتار دی د څاروو یوه ګله ده ځي تېرېږي په نیمګړو ارمانو ترې کډې بار شي د ناکام هیلو اسره ده ځي تېرېږي بیرته نه ګرځي که هرڅو منتظر شې د روان سیند یو شېله ده ځي تېرېږي مرادزی يي که هر څو ښکلاوې ستا يي د یو فیلم ننداره ده ځي تېرېږي
دوه مخی اسلام آباد
اسلام آباده بې هویته بې تاریخه بې بنیاده * دترهګریو اوجنجالونو ځاله ډېر شرمنده بېوقاره * په خپلو ټولو معاملو کردو په وار پښیمانه دوه مخې نقابګره جعل کاره * یوکاردې سم هم نه دی دبنګال په سر جوړ شوې چیغې نارې وهې بې شماره * ګوره پلمې دې دمنافقت ښکری بېخونده او بې فطرت ښکاری ته چېرته آباد یې دروغجنه اسلام خرابه * ورک شې پنجابیه دال خوره دادې عقل او دادې ټوله عقلانی هستی په تیاره رڼا او رښتیا ء ده!
