دیوه بی وطنه افغان پیغام د ګران وطن حاکمانو ته

که مو له دشمن سره د جګړی او یا سولی امکانات په وجود کی نه وی نو چه په خپل کور کی په خپله رسی ځان دار ته پورته کړی تاریخ به افتخار در باندی وکړی ، نه داچه د کارمل او مسعود په شان د وطن د تجزیی پلان پر تاسی خدای ناخواسته عملی کړی. او بیا یو نر ځوان پیداشی او وطن ته نجات ورکړی او تاسی د تاریخ مخ توری شی:

د تاریخ یوه کوچنی پاڼه

شوروی نامردو هم غوښتل چه زموږ ګران وطن تجزیه کړی:

درین مورد محترم فقیر محمد ودان در صفحه 276 کتاب وزین حقایق، پندارها و کردارها مینویسد که:
"دوکتور نجیب الله به جواب سوالم در مورد علل قضایای شمال طی ملاقاتی که   در ماه حوت با او داشتم گفت: "دشمنان نتوانستند افغانستان را تجزیه کنند، اکنون دوستان میخواهند افغانستان را تجزیه نماید"."

محترم محمد اعظم سیستانی علت نابودی پلان صلح ملل متحد را در کتاب مقدمه بر انقلاب ثورو پیامدهای آن در صفحه 199 چنین توضیح میدهدکه:

" اختلافات درونی حزبی از یک سو و اختلافات درون جناحی پرچم در سطح رهبری بین هواداران کارمل و طرفداران نجیب الله ،بیش از هر عامل دیگر پروسه سقوط نجیب الله را سرعت بخشید.جنرال دوستم و جنرال مومن و جنرال سید جعفر نادری پسر سید منصور نادری، رهبر فرقه اسماعبلیه افغانستان در تبانی با فرید احمد مزدک و نجم الدین کاویانی ، وکیل و جنرال نبی عظیمی و جنرال آصف دلاور و جنرال یارمحمد معاون اول وزارت امنیت دولتی بدستور و هدایت کا –گی – بی  و کارمل با ایجاد "شورای اتئلاف شمال با همدستی احمدشاه مسعود" دست یازیدند و علم بغاوت در مقابل نجیب الله بر افراشتند. وبا سقوط شهر مزارشریف و تصرف میدانهای هوایی کابل و بگرام ، نجیب الله هم سقوط کرد و در دفتر ملل متحد پناهنده شد.

بدین سان دسایس کا –گی – بی  ،توطیه ها و اختلافات درون حزبی و دولتی ، نه تنها نجیب الله را با سقوط مواجه کرد ، بلکه پلان صلح ملل متحد را نیز با ناکامی روبرو ساخت و بنا برین اگر مسؤول تمام آن همه ویرانی و بدبختی شهریان کابل ، رقبای سیاسی نجیب الله یعنی ببرک کارمل – فرید مزدک – نجم الدین کاویانی – عبد الوکیل وزیر امور خارجه ، جنرال دوستم و جنرال نبی عظیمی و جنرال آصف دلاور و غیره میباشند."

زه فکر کوم چه اوس هم د کارمل – مسعود د جنایتکار بانډ بقایاوی ددی لپاره تلاش کوی چه د محترم کرزی د سولی کوښښونه  په هر شکل چه ممکنه وی له منځه یوسی نو لازمه ده چه اول په داخل کی د سولی له دښمنانو سره مقابله وشی تر څو د ډاکتر نجیب د وخت اشتباهات او خوش باوری بیا تکرار نشی.

لازمه او بهتره داده چه د خارجی قواوو پر ځای افغانی قوتونه تربیه او اکمال شی ځکه چه هم په مصرف کی ارزانه تمامیږی او هم په غیرت زیات خیږی او له ډاره به د افغانی غیرت په وجه منډی نه اخلی او له دښمن سره به تر اخیری مرمی مقابله کوی.

درین مورد محترم سیستانی در صفحه 161 کتاب  پر محتوای کودتای ثور و پیامدهای ان مینگارند که:

با خروج قوای شوروی از کشور دولت نجیب الله می بایستی از حاکمیت رژیم انقلابی مستقلانه دفاع نماید. بنابرین دولت به تحکیم شهر ها پرداخت و کمربندهای دفاعی مستحکمی در اطراف شهرها ایجاد کرد. .... 20 روز پس از خـــــــــــــــــروج قشون سرخ شوروی ، دقیقاً بتاریخ 7 ماچ شهر جلال آباد مورد هجوم شدید  مجاهــــــــــــــد ین مسلح قرار گرفت(18) و  بنا بر راپور خاص وزارت امنیت دولتی بر روایت جلال بایانی  52  هزارمجاهد مسلح که از طرف فرقه های 11 و 18 نظامی پاکستان حمایت و اکمال میگردید بشمول عدهء اعراب سودانی-الجزایری و مصری و ملیشای پاکستانی واقع شد....جنگ بیش از دو ماه درین شهر دوام یافت. اما شدت جنگ بعد از یکماه کاهش یافت و در ماه دوم نیروهای دولتی بر مجاهدین غلبه حاصل کردند و مجاهدین مجبور به عقب نشینی تا مواضع قبل از جنگ شدند.

عدم موفقیت مجاهدین درفتح جلال آباد ،نیرومندی دولت و اردوی افغانستان را در میان مردم برجستــــــــــــــــــــــــــه ساخت.و حل نظامی را نفی کرد."

این همان اردوی دشمن شکن بوده که با دستهای کثیف کارمل به دزدان حرفوی تسلیم شد و از ان تاریخ به بعد کشور ما به مستعمره پنجاب و حالا به مستعمره ناټو مبدل ګشت

محترم سیستانی در صفحه 147 کتاب مقدمه بر انقلاب ثور و پیامد های آن مینویسند که:
"بخش دفاعی وزارت امنیت دولتی در عهد نجیب الله سهم عمده در دفاع از شهر جلال آباد و سایر شهر ها گرفت و حتی مایه تشویش بزرگ برای پاکستان شده بود".

آن که در کله ميخ می کوبيد

جای زندان به پارلمان آمد

زين معما شما چی می دانید  ؟

گنگ در نقش نکته دان آمد

ټـــــــوټــــــــــی په تورو مــــــــــــړشی

د بی ننګی پیغور د رامشه کــــــرزیه