بررسی روانشناسانه ازجنایاتِ آمریکا
عبدالخالق صارم
...............................................................
قسمت هشتم
در ادامه گذشته
- سیاست خارجی آمریکا
ویژگیهای رفتاری در سیاست خارجی آمریکا را، سیاست قدرت، هژمونطلبی، آمپریالیسم، دیپلماسی اجبار، سیاست ارعاب، استفاده از ترس، تهدید، تحریم، زورگویی، سلطهجویی، سایکوپاتی، بیاعتنایی به حقوق و رنج دیگران، فقدان همدلی، استفاده ابزاری از دیگران، خودشیفتگی، احساس برتری، حقبهجانبی، اقتدارگرایی، تکیه بر قدرت، اطاعتطلبی، استفاده از زور برای پیشبرد اهداف، ماکیاولیستی، استفاده از فریب، فشار، دخالت در امور داخلی دیگر کشورها، اشغالگری نظامی، اقتصادی و فکری، ایجاد پایگاه های نظامی و زندان هایی خصوصی، آدم کشی، خشونت و ترور، تشکیل می دهد، همچنانکه روابط خارجی آمریکا را، فلم هاى وحشتناک و تروریستى که توسط مرکز سينماى هاليوود تهيه می گردد، برقرار ميسازد و اين فلم ها فقط وحشت، خشونت و ترور را توليد، ترويج و صادر می نمايند.
اینست همان انسانیت که آمریکای جنایتکار، آن را دین خود قلمداد می کند و مزدوران حلقه بگوش شان هم در پوهنتون های ما، با تقلید از باداران خود، زمزمه می کردند که انسانیت فراتر از اسلامیت است و اکنون نیز، همین بشر ستیزان و زن ستیزان آمریکای شرارت پیشه است که بخاطر حقوق زنان در افغانستان، واویلا سرداده اند!
- موسیقی آمریکایی
آمریکایی ها در موسیقی خود، بهطور غیرعادی، به دنبال تحریک شدید، هیجانهای افراطی، تکانشی، هیجان خواهی، متمایل به تجربههای شدید، جدید و پرتحریک، تکانشگری، گرایش به رفتارهای ناگهانی و شیدایی هستند، لذا صحنه های موسیقی آمریکایی ها مانند دیگر جنایاتشان، صحنه آشفته است با غوغا و هیاهوی گوشخراش و کرکننده وحرکات اجتماعی دیوانه وار، ناموزون وخسته کننده ودرعین حال وحشت زا، که انسانیت انسان را فرار داده و باتوليدنمودن يک آواز گوش خراش، پليدترين آلودگی صوتی را ايجاد می نمايد که حتی گوش هارا کر می کند و این نوع موسیقی با ريتمهايی شديداً افسار گسيخته و اجراهایِ بسيار بلند و ديوانهوار، درميان جوانان و کهن سالان آمریکایی به اجراء گذاشته می شود.
آواز خوانان موسیقی آمریکایی از مرکز سینمایی هالیود ( لانه معتادین مواد مخدر وصادر کنندگان بیماری ایدزیا ( Hiv ) با آهنگهای راك يا به اصطلاح هوی متال و نظاير آن كه پستترين غرايز حيوانی را بر می انگيزد، هزاران جوان را به كنسرتهايی می كشانند كه در نهایت همهِ این کنسرت ها با اختلالات روانی سندرم توره، آشوب، سر و صدا، آلودگی صوتی و اخلاقی، بی نظمی های اجتماعی، اشپلاق، به جان همدیگر افتادن و بالآخره با شلیک گلوله، به پايان می رسد.
بعد از اشغال کشور ما توسط ملیشه های صلیبی آمریکایی و همپیمانانش، این موسیقی آمریکایی نیز تحت عنوان رشد هنر و تشویق هنرمندان، در ضمن دیگر کالاهای تجارتی شان و در قالب برنامه های مانند ستاره افغان، شب موسیقی، حنجره طلایی، آواز افغانستان و... به سوی ما صادر گردید، و علاوه از این برنامه ها، در تلویزیون ها، رادیو های محلی و هوتل های عروسی در شب های رقص و پایکوبی با آلودگی صوتی و صدای شدیدا بلند، به اجراء گذاشته می شد تا جوانان را علیه ضوابط، معيارها و ارزش های جامعه ای كه اين جوانان در آنها زاده شده و رشد نموده اند، استعمال نمایند و هم حس رها نمودن اميال و غرايز پست نفسی و روانی از قيد و بند هرگونه اصل عالی تر را در آنها تلقین نمايند، که همه این برنامه های موسیقی در حقیقت نمادهای تهوع آوری، از استعمال نوع دیگری از مواد مخدر بود.
ادامه دارد
