تا دکوم پنجابی دبمبارۍ ظلم غندلی
چې بیا ګپ دامنیت لګوی پټ وفنا
تا چاته سیاست دفش شو او ګم شو ویلی دی
راشه پرېږده دا ناحله معماء!
اور لړونې غوندې تک تور لکه سکور یې
امید مه لره له ولږی تګی ولس دزرغونتیاء
ښه او بد حق او ناحق چې معلو م نشی
توره شپه ده توره تیارې ته مه وایه سبا
چې څادر او رنګه ګیرې ته دې ګورم
دانسان په نوم یادیږې خو یې توره بلاء
شیرین او تریخ دې هیڅ نه معلومیږی!
عقل څه دی منطق څه دی او حکمت څه ؟
دادنیادې ګډه وډ کړې په ریاء او تماشاء
په درنښت