وږي ماړه كړئ چې اصلاحيان او انكشافيان نشي؟!
٢٧ / ٥ / ١٣٨٧ هـ ل | 2008-08-17 11:30:00 م
پدې دريو لسيزو كې افغانان د ډول ډول ډلو او ټپلو خوند وليد، هره ډله او هغه څوك چې سر راپورته كړي افغانان هغه په نيك پال نيسي او ورته لبيك وايي د جمعيت اصلاح انكشاف اجتماعي افغانستان يوه ډله ده چې نن سبا يو لړ كارونو كوي چې ځينې با احساسه خلك يې د ځان لور ته را مات كړي دي، وروسته خداى خبر چې دوى به د وطن لپاره ګټور وي او كه نه دا وروستى خبره ده را به شو د دوى لنډې پيژندنې ته:
جمعيت اصلاح انكشاف اجتماعي افغانستان يو تنظيم دى چې د عدليې وزارت كې د يوې ټولنې په نامه سره ثبت او راجستر شوى دى او فعاليت د يو تنظيم كوي، چې مشر يې محمد عاطف دى، دوى لومړى خپل كار په پاكستان كې د جهاد په دوران پيل كړ، چې ټولو مامورينو ته معاشونه يوې خيريه عربي موسسې د الجنة الدعوة الاسلامية وركول كيدل، او په هغه وخت كې دوى دوه څانګې درلودې چې يوه يې د جليزو كيمپ چې د دار الارقم په نامه ياده او بله څانګه يې په ارباب روډ كې چې مركزي څانګه يې يوه د مركز فرهنګي اسلامي افغانستان په نامه ياده درلودي، چې اوس يې هم لري، دوى سره لومړى د عبد الله عزام مركز مرسته كوله، خو ډېر مرسته يې چې كوله د پاكستان استخباراتي اداري آى ايس آى د پاكستان د جماعت اسلامي قاضي حسين احمد د خدمت فاونډيشن لخوا كيده، مركز فرهنګې اسلامي د يولسم د سپتمبر له واقعي وروسته خپل نوم بدل او د ځان لپاره يې د جمعيت اصلاح انكشاف اجتماعي افغانستان نوم غوره كړ، دا يوازنې اداره وه چې د طالبانو د سقوط وروسته خپل فعاليتونه په ډېر احتياط سره پيل كړل او په هغه وخت كې دوى د افغانستان رئيس جمهور ښاغلي كرزي ته د جلالت معاف كلمه كاروله او د طالبانو پر ضد يې څو توندې ليكلنې په خپله اونيزه \\\\\\\"اصلاح ملي\\\\\\\" خپرې كړې چې د خلكو توجه يې ځانته جلب كړه، هغه دا چې طالبانو د خپلې واكمنۍ په دوران كې دوى له جلال آباد څخه شړلي ؤ او د دوى دفتر يې بند كړى ؤ، دوى اول په قلعه فتح الله كې د د مستقبل په نامه د انګلسي ژبې كورس يا انستيتيوت جوړ كړ، وروسته يې بيا ځان د عدلي وزارت كې د يوې ټولنې په نامه سره ثبت كړ او راجستر كړ، او سوكه سوكه خپلې كارونه ګړندي او پراخه شول او د كابل ترڅنګ يې په نورو ولاياتو كې هم څانګې پرانستې او په هره څانګه يې يوه څانګړي مجله هم خپروي، او ددې تر څنګ دوى د كليو د بيا روغونې له وزارت څخه ځينې پروژې واخستې او كار پري وكړي همغه سبب شوې چې اوس يې ځان لپاره يوه خيريه ټولنه چې HAS په نامه ياديږي جوړ كړه او خپل فعاليتونه يې افغانستان څخه كشمير ته هم غځول، چې پدې كار سره يې سړي ته شك پيدا كيږي.
جمعيت اصلاح انكشاف اجتماعي افغانستان په كابل پوهنتون او ښوونې او روزنې په پوهنتونونو كې له محصلينو سره ډېرې نژدې اړيكي پالي او كوښښ كوي چې د غريبو محصلينو سره ښې اړيكي ولري او كله نا كله له هغوى سره مالي مرسته هم كوي چې هغه هم ډېره لږ وي او يا كله نا كله محصلين خپلې فرهنګې څانګې ته د دعوت په نامه د چاى لپاره بيايې خو پدې كار سره يې د كابل پوهنتون او ښونې او روزنې پوهنتون كې ډېر كار كړي دى او ډېر ځوان محصلينو توجه يې ځانته جلب كړيده ، او د كابل قلعه فتح الله د څلورم سرك مستقبل كورس يې پر دارالمعلمين بدل كړى، جالب خبره خو داده چې انجينر احمد شاه احمدزي ورته خپل ټول كورونه په واك كې وركړي دي، چې له هغو څخه ګټه اخلي، دوى له دغو كړو سره بيا يو لړ نورو كړنو باندې هم بوخت او فعاليت كوي د افغانستان اتصالات مخابراتي شركت كې يو انګريز چې مخكې يې د انګلستان د M16 استخباراتي اداري سره كار كړى او د مايكل سمپل چې د افغانستان دولت څو مياشتې وړاندې په يو لړ ناسمو كړونو په تور له ملك څخه وشړلو د له ډېرو نږدو ملګرو څخه دى، اوس په اتصالات مخابراتي شركت كې د ماركيټينګ څانګې مسئول دى، د جمعيت اصلاح انكشاف اجتماعي افغانستان سره ډېرې نژدې اړيكې لري او ورسره مالي مرسته كوي، چې د دوى لوى ډونر ښكاري او د دوى بل كار دا دى د نن سبا په كابل كې يو تش په نامه پښتو چينل شمشاد سره ډېرې نژدې اړيكې لري او هغو څخه په استفادي، خلكو ته وضع او نصحيت كوي، بل يې لا دا چې ځانونه كلك اخوانيان او په افغانستان كې يوازني اسلامي ډله معرفي كوي او ګومان كوي چې همدا دوى دي چې كابل او ځينو ولايتونو كې د اسلام څخه دفاع كوي كنه نو اسلام له ډېر غټ خطر سره مخ دى او هر كار چې كوي د اسلام په نامه يې كوي د طالبانو او حزب اسلامي مقاوت ورته نا سم ښكاري چې پدې كار سره يې افغان دولت هم خوشحاله ساتلى دى، بل عادت لكه د تبليغيانو د هغوى سره چې كله څوك ورسره سي روزې لپاره ولاړ نشي او كه د اسلام لپاره هرڅومره ډېره قرباني يې هم وركړي وي خو بيا هم د دوى په اند صحيح مسلمان ندى، اصلاحيان او انكشفيان بيا دا عادت لري چې له خپلو غړو پرته نورو ټولو پښتنو ته ولو كه هغه ملا عمر هم وي افغان ملتيان وايى او كه څوك د دوى غونډو ته نه ورځي نو فكر كوي چې دا هم افغان ملتى دى چې پدې كار سره يې ځانته ډېر متعصيب پاړسيوانان جلب كړيدي چې اكثريت يې لنډغر پنشيريان دي.
ملاحظه: نوشته امروز تاريخ 4 ميزان جزء نوشتهء تاريخ 1 ميزان مي باشد خواننده گان گرامي در وقت خواندن تبصره ربط هر دو جزء موضوع را در نظر گرفته متوجه باشند. با احترام ، السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.
که هر سنگ وبوته به خون واشک ايشان رنگ وتر شاهدی بر غيرت وننگ آنها می دهند کسب کردند ـ دچار مشکلات ساخته وبه يک شکل غير شعوري آنها را در بين خود به برادر کوشي وخونريزي کشانيده سرکوب نموده، ودر همه جهان رسوا ساختند، ديدم کسانيکه همه ايشان هدف خود را يک وانمود ساخته ومي پبنداشتند که برای آزادی دين وعقيده وايمان ومهين برخاسته وبهمين سبب با دشمن ازلی خويش دست وگريبان هستند، از هم پاشيده بخاطر اقتدار وخودخواهی اختلافات گروهي وملوک الطوايفي هويت وتشخص اسلامی وملی خويشرا تحت سؤال قرار داده در بغل همان دشمنان ازلی وعقيدوی ايشان قرار گرفتند، واينرا هم عملا مشاهده کرديم که قدرت وسلطنت که آنها عزت وآبرو وخون صدها هزار مسلمان را قربانی آن کردند نتوانستند کمايي کنند، بلکه يگانه چيزی که آنرا بدست آوردند تيت پاشان کردن ملت وفاصله گرفتن از ايمان وملت ومهين وبس.
اگر به غور ودقت در اسباب وعلتهای برپا نشدن يک حکومت اسلامی که ضامن امن وامان ملت وبر آورده شدن آرمانهای مليونها شهيد وبيوه ويتيم وخوار وغريب باشد فکر کنيم به بسيار بساطت وساده گی در می يابيم که تعدد احزاب وگروههای مختلف به نامهای گوناگون يگانه سبب بربادکن وويرانگر بود که در نه بر آورده شدن آرمانهای امت اسلامی بويژه افغاني رول مهم وکليدي را بازي کرد.
شايد گفته شود که فعلا جمع کردن ويا جمع شدن همه مسلمانان دور يک امير ورهبر کاريست بسا دور از امکان، چرا که ملت اسلامي فعلا به دولتهاي مختلف واز هم پاشيده تقسيم شده است، پس چطور امکان دارد که همه اينها دور يک امير وتحت قيادت يک رهبر قرار بيگيرد؟ وحال اينکه هر يک از اين دولتها براي خويش اهداف ومنافع خاص را در نظر گرفته ومطابق پروگرامهاي خاص وعلاقات دوجانبهء دولتي در تپ وتلاش بوده در برآورده ساختن آن مي کوشند، ودر بسياري از اوقات منافع بسياري از حکومتهاي ملت اسلامي باهم در تصادم مي باشد؟
بايد به بسيار بساطت بفهميم که اگر مسلمانان گيتي امروزي احساس ضرورت وحدت وهمنوا شدن ملت خويش را من حيث يک ضرورت وپيش از اين من حيث يک مسؤوليت ايماني ووجداني بکنند به زود ترين فرصت خواهد توانستند که به بسيار آساني وبي تکلفي به هدف منشود خود برسند، واين کار به برکت وهمکاري وسايل نو وجديد نسبت به هر وقت ديگر امروز آسانتر وسريعتر صورت خواهد گرفت، وليکن شرط مهم اينست که اگر کسانيکه در رأس وانتخاب نمودن سرنوشت مسلمانان قرار دارند خواسته باشند وعملا درين راستا اقدام بکنند، چرا بسياري از حکومتهاي کفار مي تواند که براي برخي از اهداف دنيوي خويش همه ايشان يک اتحاديه را تشکيل داده در بسياري از امور زنده گي خويش باهم يک نظر شوند، ومسلمانان که در اصول اخروي ودنيوي باهم پيوند ناگسليدني وانقطاع ناپذير دارند نمي توانند که براي سرنوشت ورهبريت خويش يک امير داشته باشند وهمه تحت امارتش فرمانبردارشان شوند، اگر چنين شد خواهد به مشاهده رسيد که چطور کفار مستکبر ومتجبر جهان مي توانند بر مرز وبوم اسلام ومسلمان تاخت وتاز نموده همه حرمتهايشان را خاک آلود وپايمال ساخته وبه مقدسات شان بي احترامي نمايند ـ الهي ما را شاهد چنين حالت کرده وبنده گان مستضعف وناتوانت را ياري ومدد کن ـ
واگر اين کار به سطح گيتي وجهان فعلا ممکن به نظر نمي رسد کم از کم پخش نمودن فکرهء اخوت وبرادري وهمنوا وهمصدا ساختن در بين مسلمانان هم يک کار مهم بوده وبراي آينده امکان دارد کساني پيدا شوند که آنرا تطبيق کنند، بويژه ما در داخل مهين عزيز مان افغانستان فعلا يک فرصت وچانس طلايي را در دست داريم علی الاقل ما افغانها اين عبادت مهم را در مهين خود بر پا کنيم، فعلا جهاد ومقاومت برحق بلکي فرض عينيکه در مقابل دجال قرن بيست ويکم جريان دارد ـ وبه موفقيت به پيروزي خواهد رسيد ان شاء الله ـ از آن پشتيباني وهمايت خويشرا را اعلان نموده عملا همکار ومددگار شان شويم نه اينکه باعث تفرق وسبب تخلف وتشتت ملت خويش شده به حزب گرايي وفرقه واريت دعوت کنيم، وغير شعوري موقع را به بزکشي در ميان مسلمانان مساعد ساخته همکار نصرانيها ويهوديها شويم.
من يقين دارم که شايد اين چنين سخنها براي بسياري از مردم بغير از خرافات وافسانهاي خيالي وتصوري چيزي ديگري به نظر نه مي رسد، ومن آنها را تا حدي در اين مورد معذور مي دانم، چرا که سالها سالها در واقع ملت اسلامي بشکل عام يک حکومت که ممثل حقيقي وواقعي اسلام باشد بر پا نشده است، وبمرور زمان تصور ووجود يک اين چنين حکومت که صرف در متون کتابها وشروح نوشته شده باشد ودر واقع مثال وتطبيق نه داشته باشد براي مردم يک دروغ محض واز عقل دور تلقي ميشود، ومسؤوليت اين جرم بر دوش همانان است که در مقابل زر وزور دشمن ويا هم در بدل چند روز رفاهيت وبي حيايي وزنده گي وحشي اصليت وهويت اسلامي وايماني خويش را بفروش رسانده، ملتهاي غيور واصيل خويش را از تاريخ وفرهنک وثقافت پر افتخار آبايي شان دور نگاه کرده اند، تا حديکه امروز فرزندان همان پدران غيور ومردان کارزار اصليت خويش را بيگانه مي پندارند، ولکن باز هم جاي افتخار است که يکبار ديگر ملت غيور وعزيز ومسلمان افغان در مقابل مستکبرين ومتجبرين خوانخوار کفري از خود فدا کاري را نشان داده آنها را به ميدان کاروزار کشانيده رابطهء مسلمان قرن بيستم وبيست يکم را با مسلمان قرن اول هجري زنده وبه حرکت آورد.
پس به اين نتيجه گيري مي رسيم که:
ـ کاري را که امروز فلان وعلان به نام اصلاح وانکشاف ويا ديگر وديگر اغاز نموده است اصلا اساسش با اصول دين مبارک اسلام در تصادم است، پس جای سوال نيست که گفته شود: که کدام کار آنها مخالف اسلام است؟
ـ آيا کسانيکه امروز پروگرامهاي اصلاحي وصلح آميز را به پيش مي برند به حيث مسلمان يا علی الأقل افغان احساس ودرک چيزيرا که در مهين شان مي گذرد کرده اند! واگر کرده باشند در برار تجاوز مسلح، صريح وغاشم نصرانيها ويهوديهاييکه بر امت اسلامي بشکل عام وبر ملت افغان بشکل خاص تقريبا از هفت سال بدين طرف صورت گرفته کم از کم تاهنوز رسما ابراز نا رضايتي را نموده؟ ويا از آنها انتقاد کرده؟ بلي! بخاطريکه از شاهکاري وفداکاري کسي چشم پوشي نشده باشد، وبه اصطلاح با مردانه گي وغيرت کس خيانت صورت نگرفته باشد بايد ياد آور شويم که يکي از کارهاي بسا ارزنده ومهم که مرکز فرهنگي ويا جمعيت اصلاح در اين اواخر آنرا انجام داد اين بود:
که پس از گذشتن هفت سال بر تجاوز ظالمانه وغاشمانهء نصرانيها ويهوديها بر حريم مهين عزيز وملت غيور افغانها اين را فهميدنند که افغانستان يکي از مستعمره هاي کفار است، واينرا پس از مجلسيکه آنها آنرا چند ماه قبل در پشاور داير کرده بودند اعلان کردنند.
باز هم جاي افتخار است که پس از قربانيهاي سنگين وجان نثاريها وفداکاريهاي منقطع النظير وبي مثال که ملت افغان آنرا براي آزادي مهين ونگهداشتن وتحفظ ارزشهاي ديني وملي خويش تقريبا هفت سال مسلسل ودوامدار در مقابل مستگبرين ومتجبرين خونخوار اسلام دادند ومي دهند بعضي از روشنفکران وصلح آميزان حالا مي فهمنند که جهاد فرض است! واين هم شايد نظر همهء افراد اين مر کز وجمعيت نباشد، چرا که تا هنوز وضع براي صادر کردن چنين فتواهاي خطرناک مساعد نيست! مبادا که کدام روز مشکلي که پروگرامهاي اصلاحي آنان را به تعويق مي اندازد رخ ندهد!!
ويا اينکه اگر جهاد فرض عين شمرده شود باز جوابشان به ملت ـ که مي پندارند که ملتشان است وصرف همينان فهم ودرک نفع وضرر آنانرا کرده مي توانند وحل آنر مي دانند ـ چه خواهد بود؟ چرا که ملت باز از آنها تقاضاي اقدام عملي را مي کنند، واين چيزيست که با بندهاي اساس نامه واصول مرکز در تصادم است!!
صبر وانتظار جانب اسلمتر واصلحتر قضيه است ـ چرا که صبر تلخ ولکن بر شرين دارد ـ بگذاريد وسيل بين جنگي باشيد که يک طرفش دشمنان ازلي وابدي اسلام ومسلمانان " يهوديها ونصرانيها " وطرف ديگرش ملت غيور وبرادران مسلمان وافغان شما است، تا کسانيکه با امريکاييها مي جنگند ختم شوند وباز شما صلح آميزانه بادشمن سر نوشت ملت را انتخاب کنيد!! وباز به ملت بگوييد که: ما سرنوشت سازان شما هستيم از ما بايد وجوبا اطاعت صورت بگيرد!!!
من براي کسانيکه مي گويند که کارهاي آنها مخالف اسلام نيست يک سوال بسا بسيط وساده را به اين خاطر که جوابش را خود شان بفهمند عرض مي کنم:
واين به هر کسيکه فکر مي کند که جهاد مسلح جواز ندارد، ويا وقت برايش مناسب نيست ويا چطور وچطور...
سوال اينست که آيا در پرتو وروشنايي قرآن کريم واحاديث مبارک پيامبر اسلام عليه الصلاة والسلام ويا در کتابهاي فقه، ويا بالعموم در دين مبارک اسلام دليلي را يافته ويا فهميده ويا پيدا کرده مي توانيد که در حالات که يک دشمن عقيدوي کافر وظالم ومتجبر ومستکبر بر يک ملت ضعيف ومستضعف ومسکين وخوار وزار تجاوز کند شب وروز آنها را بمباردمان کرده، خانه هايشان را ويران! کلان سالان وزنان وخورد سالانشرا بي دريغ از تيغ تير کرده! جوانان شان را به زندانها کشانده وکشته! دوشيزه گان ونيمه دوشيزه گان شانرا به نيرنگهاي مختلف وحيله هاي گوناگون به بي حيايي وبي عفتي وادار نموده! وحتی گاه گاهي ظلما وجبرا به آنها تجاوزات غير انساني وغير اخلاقي ـ بدون هيچ کدام ترس وهراس وبدون در نظر گرفتن معيارها وارزشهاي اسلامي وملي وانساني يک ملت ـ کرده!!! محافل عروسي ومجالس عامه وختم هاي قرآن کريم را بي دريغ بمباردمان کرده! در رابطه به مقدسات اسلامي وملي ايشان تصرفات توهين آميز را مرتکب مي شده! وبالمقابل از طرف ملت با آنها مقاومت برحق ومنظم وحيرت انگيز که همه جهان حتی خود متجاوزين ويارانشان برآن اعتراف دارند وبارها بارها مجبورا اعتراف کرده اند، حتی گاه گاهي خواستار حل صلح آميز مشکل هم شده، شب وروز به بسيار خوف وهراس در انتظار شکست آخري وشمسار وذلتبار شان هستند، با اين همه وهمه باز هم در شريعت غراي محمدي ودر دين مبارک اسلام جوازي براي نشتن! ويا خودرا مصروف ساختن کارهاي اصلاحي وانکشافي! ويا اينکه هر کس کار خود را مي کند ومي فهمد وما باکس غرض نداريم! کافر کار خود را بکند ومسلمان کار خود را! ما نه به کافر غرض داريم ونه به مسلمان!! ويا اينکه ما با مجاهدين نه موافق ونه هم مخالف هستيم، ـ واگر بوديم حالا نيستيم چرا که شرايط بر خلاف حدس وتخمين ما سريعتر تغير کرد ـ وجود دارد؟ اگر باشد بفرماييد آيات واحاديث واقوال فقهاء وعلماء را در رابطه به موضوع تقديم نماييد!
تا باشد کسانيکه بي خبرانه وناعلاقانه وغير مدبرانه! ـ کسانيکه زمينه وفرصتيکه براي بعض کارهاي اصلاحي وانکشافي بعضها مساعد شده است هم از برکت شمشير آنها ست ـ با دشمني که زور وقوت سر مشق هر حرکت شان بوده، وبه هيچ معيار اخلاقي وانساني معتهد نيستند دست وگريبان وبه زور وقوت ايمان ونصرت الهي جواب دندان شکن را برايشان مي دهند از کرده خويش پيشيمان شده وازکشتن امريکاييها ويارانشان توبه کرده يکجا با کاروان صلح آميزان وپروگرامهاي اصلاحي شان همصدا شده مهمان نوازي آنها را بکنند!!!
وچند سطر پيش ذکر شد که نشتن در حاليکه جنگ بين دو گروه مسلمانان صورت بگيرد جواز ندارد، وبايد ديگران با طرف حق ايستاده طرف ظالم را به حق تسليم نمودن وادار سازنند، پس وقتيکه جنگ بين کفر واسلام باشد چه قسم امکان دارد که نشتن ويا باکس غرض نگرفتن ويا هر کس کار خود را فهميدن جواز داشته باشد!
نقطه دوم که قابل تذکر است اين است که شنيده مي شود که بعضي از عهده داران بزرگ تنظيم اخوان المسلمين فعلا در لندن قرار دارد، مانند کمال هلباوي ـ که تبعه مصر ويکي از بارزترين بنيانگزاران ومؤسسين برجستهء مرکز فرهنگي بشمار مي رود که در آنوقت در اسلام آباد بسر مي برد ـ واز همانجا فعاليت هاي خويشرا را به پيش مي برَد، ودر اين را بطه سوال خود را چنين مطرح مي کند که: چه قسم امکان دارد که يک شخصيت برجستهء اخوان المسلمين که سالها سالها به اميد برپاشدن يک حکومت واقعا اسلامي قربانيها وجان نثاريهايي بي دريغ وزيادي را در اين راه پيش کردند، وامروز در مرکز کفر عالمي که به شکل عام مرکز خوانخواران مسلمانان هست به يک طريقهء صلح آميز ومسالمانه به سر مي برند، بلکي در آنجا براي کسانيکه براي يک حکومتي واقعا اسلامي ـ که صد در صد با نظامهاي کفري در تضاد است ـ مصروف فعاليت هستند اجازهء داده مي شود تا فعاليت خويش را به پيش ببرنند؟! خوب فکر کنيد!
در اخير بايد چند نقطه را خوب به دقت غور کرده بعدا در مسير خويش به پيش برويم:
ـ افغان يک ملت غيور وفريفتهء آزادي بوده ومي باشد، به هيچ صورت ذلت وبرده گي را تحمل نه کرده، ونمي کنند، حلهاي مزعوم وخيالي ووهمي که در خارج از مهين شان وبه مشوره هاي غير افغانها براي حل مشکلات آنها بغير از در نظر گرفتن تقاليد ورسم وکلتور افغاني ـ مطابق اسلام ـ گاهي هم حل مشکلات آنها را نه کرده ونه نمي کند ونه خواهد کرد، پس افغانهاييکه واقعا مي خواهند براي حل مشکلات ملت خويش خاتمه دهد بايد از مشکلات ملت، خويش را با خبر سازنند، وبعدا در پرتو ارشادات قرآني وفرموده هاي نبوي وکلتور ورسم ورواج وعرف افغاني ـ مطابق اسلام ـ در داخل ملت خويش واز داخل ملت خويش با برادران خويش يکجا شده شروع به کار نمايند، نه اينکه نسخه هاي غير افغاني که با آب وهوا افغانستان بلديت نداشته آورده ودر بين ملت خويش آتش بي اتفاقي وحزب گرايي وملوک الطوايفي را بر افروخته شعوري ويا غير شعوري قصدا ويا سهوا هم خود وهم ملت خويش را در آن سوختانده بار ديگر تلخيها وتجربهاي گذشته را تکرار نمايند.
واينرا بايد ـ با در نظر گرفتن طبعيت افغانها وظروف وشرايط زنده گي وتقاليد واعراف ايشان ـ خوب بفهميم که تعدد احزاب اگر در ممالک کفري ـ به اساس عقايد وطبيعت وظروف وشرايط زنده گي وما حول ايشان ـ مفيد واقع مي شود ويا شده ـ در ممالک اسلامي بويژه افغانستان بهيچ صورت ودر هيچ وقت نشده ونمي شود، چرا که تعدد احزاب ويا تنظيم بازي با اصول واساسات دين مبارک اسلام موافقت نمي کند، که نزديکترين وواضحترين مثالش حوادث چند دههء اخير ميهن ما که به چشم سر آنرا مشاهده کرديم است، واگر باز هم کسي شک دارد واز واقعتها وحقيقتها عبرت نمي گيرد، تجربه کنند ببينيم که چه مي شود؟ نسخه هايي غير افغاني را بر سر ملت مجبور ومظلوم افغان تجربه کرده ودر بين شان تخم بي اتفاقي واختلاف وخود خواهي را کاشته، به تيارهاي مختلف فکري ومذهبي وسياسي آنها را تقسيم کرده همه وهمهء اينرا به يک نيت صاف وپر از اخلاص و يک عبادت بزرگ شمرده اجر وثواب کمايي کنند!!!
نقطهء اخير ونهايي که آنرا با برادران عزيز وهموطنان ارجمند خويش شريک مي سازم اين است که در معرفت وشناخت شخصيتها وافراد بويژه کسانيکه جديدا وبه نامهاي مختلف وگوناگون داخل صحنه سياسي ملت ووطن مي شوند بايد از بسيار فراست کار گرفته، بي چون وچرا به هر کس لبيک نه گفته، صرف وصرف به بعضي کارهاي نمايشي وظاهري ورمزي ودر عين حا ل مرموز کس فريب نخورده، تقيم اشخاص بويژه کسانيکه در امور اجتماعي وملي خود را مطرح مي کنند بايد از مخلص بودن ووفادار بودن حقيقي ايشان به ارزشهاي اسلامي وملي وافغاني واز تعلقات شان با دولتها وجهت ها ومؤسسات وگروه هاي مختلف وبا اشخاص ذي دخيل در سياستهاي بين المللي ودولتي در چارچوب اسلام صورت بگيرد، نه به تعامل فردي وشخصي آنها، وبايد که تميز بين روش فردي وشخصي يک شخص وپاليسي رسمي يک مرکز وتنظيم را کرده بتوانيم.
ـ
خواننده گان ارجمند وگرامي! السلام عليکم ورحمت الله وبرکاته.
وبعد: به اميد صحت وعافيت وسلامتي شما عزيزان! خواستم نقطهء چند را پيرامون موضوع که آغاي خپلواک منلی در رابطه به مرکز فرهنگي ودار الأرقم که فعلا به اصطلاح ـ به تصور خودشان ـ به صفت يک تنظيم در چار چوب دولت به اصطلاح اسلامي! وافغاني! وقانوني! مصروف فعاليتهاي تعليمي وفرهنگي وانکشافي واصلاحي هست، وباز رد فعل آن که نمي دانم در قاموس ادب واخلاق به کدام نام از آن يادوري شود، به چند نقطه اشاره صورت بگيرد:
ـ از همه نخستر بايد ياد آور شويم که نقد کردن ويا انتقاد کردن در مجتمعات انساني يک معمول شناخته شده وهمه انسانان اعم از کفار ومسلمانان، نيک اخلاق وبد اخلاق به آن آشنايي دارد، پس اگر يک شخص کدام شخص ديگري ويا گروه ويا جهت را انتقاد مي کند چيزي نو وجديدي نيست، وجانب مقابل بايد آنرا بمعنی خدشه وارد کردن در معصوميت خويش!! تصور نکند، هر کس حق دارد که از يک وديگر با در نظر گرفتن معيارهاي اسلامي وانساني به نيت اصلاح انتقاد کند، وفراموش نشود که اصلاح هم به اصلاح ضرورت دارد!
ـ امکان دارد قسمت از نوشته آغاي منلی حقيقت داشته باشد، گر چه از عکس العمل ها ورد فعلها به نظر مي رسد که همهء آن از حقيقت بر خودار، بلکي امکان دارد که قصه از اين هم درازتر وپهنتر باشد.
ـ از رد فعلها وعکس العمل ها يک چيز بسا مهم که به نظر مي رسد اين است که: پيروان مرکز مذکور بسيار تنگ حوصله ودر عين حال پر حوصله وتصور هر نوع سهو وغلطي واشتباه وگناه وحتی مخالفت اولی در حق ايشان گناه کبيره است! وفيصدي تربيه واخلاق وبرداشت شان از اسلام به کسانيکه در رابطه به اصلاح وانکشاف نظر صالح ويا سالم دارند ويا داشتند سؤالها وتشويشهاي زياديرا ايجاد مي کند، وقتيکه به اصطلاح حال ارباب اصلاح اين چنين باشد پس براي ملت رنجديده وبه اصطلاح از علم وثقافت دور ماندهء خود ـ که آنها در صدد اصلاحشان هستند ـ چيزيرا خواهد به ارمغان آورد؟
چرا که هر نوشته در حقيقت تصوير نوسنده ونماينده گي از حيثيت انساني وظرفيت اجتماعي آن مي کند.
ـ انتقاد بر پاليسي رسمي يک جهت حتماً بمعنی انتقاد بر روش فردي واخلاقي هر فرد آن جهت نيست، بلکي در هر گروه وتنظيم بودن افراد مختلف از امکان بدور نيست، ودر امور ملي وسياسي تقييم اشخاص وگروهها به اساس پاليسي سياسي آنها وارزشهاي ديني وملي صورت مي گيرد، نه به تعامل شخصي وامور فردي.
به هر صورت در رابطه به بعضي از گفتني هاي به اصطلاح مدافعين چند نقطه بايد ياد آوري شود:
نخست بايد نظر اسلام را در بارهء حزب گرايي وبه اصطلاح ملوک طوايفي ويا به اصطلاح ديگر تعدد احزاب بفهميم، واين چيزي است که بسياري از کسانيکه به علم و ثقافت آشنايي دارند از آن بي خبر ويا اگر خبر هم دارند در يک چوکات وچار چوب محدود وسطحي، ويا اگر محدود هم نيست در فهم ودرک واقعي واصلي آن سهوه شده به نيت کعبه رو به ترکستان در حرکت اند:
قسميكه معلوم است از اساسات دين مبارک ومقدس اسلام يكي هم توحيد کلمه مسلمانان وهم صدا بودن وهمنوا شدن همه ايشان در رابطه به قانون وحکومت وامير ، وجلو گيري از هر چيزيکه باعث تفرقه وبد بيني واختلاف ميان شان ميشود مي باشد، ودر اين را ستا پروردگار عالم بنده گان خويش را به فرمانبرداري از اولي الأمر امر کرده واطاعت امير را با اطاعت خويش واطاعت رسول مبارکش يکجا ذکر نموده مي فرمايند: " يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا " (59) سورهء النساء
امام ابن جرير طبري در تفسير اين آيه چنين ابراز نظر مي نمايد " الله تعالی مي فرمايد که ای مؤمنان از پرودگار تان ـ الله جل جلاله ـ در چيزيکه شما را به آن امر ميکند ويا از آن منع مي فرمايند فرمان بريد، وفرمان از پيامبر گرامي اش را بريد؛ چرا که در فرمانبرداري از وی فرمانبرداري پروردگارتان نهفته است، چونکه شما از وی به سبب امر پروردگارتان فرمان مي بريد ، در اين رابطه حديث پيامبر اسلام است که مي فرمايد: " من أطاعني فقد أطاع الله، ومن أطاع أميري فقد أطاعني، ومن عصاني فقد عصى الله، ومن عصى أميري فقد عصاني " كسي که ازمن اطاعت کرد در حقيقت از الله جل جلاله اطاعت کرده است، وکسيکه از امير من اطاعت کرد در حقيقت از من اطاعت کرده است، وکسي که از من نافرماني کرد در حقيقت از الله جل جلاله نافرماني کرده است، وکسيکه از امير من سرپيچيد در حقيقت از من سر پيچده است ".
ودر رابطه به " أولي الأمر " مفسرين کرام دو نظر دارند:
1ـ مراد از اولي الامر امراء وحکام مي باشد. 2ـ مراد از اولي الامر علماء وفقهاء است.
در اينجا يک چيز بايد نا گفته نه ماند که اختلاف علماء کرام به اساس اختلاف رواياتيست که در شان نزول اين آيه مبارکه وارد شده است، بعض روايات مي گويد که اين آيه در بعض از سريه ها نازل شده، وبعض از تابعين کبار مانند امام مجاهد مي گويد که مراد از اولي الامر فقهاء وعلماء است، واين را هم بايد به ياد داشته باشيم که در عهد پيامبر اسلام وخلفاء راشدينش فرق بين علماء وامراء نبود، چرا که علماء امرا وحکام بودند، مانند ابوبکر صديق وعمر فاروق وعثمان وعلي ومعاذ که والي يمن وابوهريره ـ رضي الله عنهم اجمعين ـ که والي مدينه وباز بحرين بودند، واين مشکل وقت رخ داد که علماء از حکومتداري که ميراث اصلي نبوت است گوشه نشيني اختيار کردند ويا گوشه نشين شدند،اما امروز بفضل الله جل جلاله که در تاريخ اسلام يکبار ديگر قدرت وحکومت بدست علماء در آمد وعلماء کرام هم احساس اين مسوؤليت را درک کرده واين را يک وجيبه ديني وايمانيي خود دانسته در تلاش اند که جبران نقص را بکنند که سالها سالها امت اسلامي بشکل عام وعلماء بشکل خاص مسوؤل آن بودند وهستند.
بايد از آنها هم در ميدان علم وفقه وهم در ميدان کارزار وحکومت داري اطاعت صورت بگيرد، وآنها هم بايد اين کار را من حيث يک مسؤوليت درک کرده وخود را آماده هر دو ميدان ساخته در رفاهيت وسعادت وبهبود ملت خويش سعي ورزيده شرايط يک زنده گي شرافتمندانه وپر افتخار را برايشان مهيا سازنند.
پس از اين مقدمه به اين نتيجه گيري ميرسيم که امير مسلمانان بايد يک باشد، ومسلمانان بايد براي سرنوشت سازي خود با يک امير عالم وخدا ترس بعيت کرده واز آن تابعداري کنند، وهيچگاه زمينهء را برای موجوديت دو ويا زديادتر از دو امير فراهم نسازنند، ودر صورت موجوديت دو امير تلاش اعظمي ورزيده مسلمانانرا دور يک کلمه جمع کنند، گر چه اين کار به کشتن امير دوم تمام هم شود قسميکه فرموده پيامبر گرامي اسلام است امام مسلم مي فرمايد " :و حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ :إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ فَاقْتُلُوا الْآخَرَ مِنْهُمَا " .
" وقتيکه با دو شخص بيعت کرده شد پس دومي را بکشيد "
در شرح اين حديث امام نووي صيب مي فرمايد:" قتل امير دوم محمول بر اين است که اگر بغير از قتلش چارهء ديگري نبود، واين حديث براين دلالت مي کند که سپردن امارت براي دو امير جواز ندارد، وبراين اجماع هم منعقد است "
در حديث ديگري امام مسلم از پيامبر گرامي اسلام چنين روايت را نقل کرده است: " و حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَرْفَجَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " مَنْ أَتَاكُمْ وَأَمْرُكُمْ جَمعٌ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ يُرِيدُ أَنْ يَشُقَّ عَصَاكُمْ أَوْ يُفَرِّقَ جَمَاعَتَكُمْ فَاقْتُلُوهُ".
" اگر کسي پِِِِِِيش شما آمد در حاليکه شما دور يک شخص جمع شده بوديد وخواست که در بين شما تفرقه واختلاف بيندازد ويا جماعت شما را پرا گنده سازد پس آنرا بکشيد " .
ودر جای ديگر نووي صيب مي فرمايد: " همه علماء بر اين اتفاق کرده اند که در يک وقت تعيين نمودن دو خليفه ويا رهبر جايز نيست، گر چه قلمرو دولت اسلامي هر چند وسعت پيدا کند" .
وامام ماوردي در کتابش " الأحکام السلطانية " در رابطهء به تعيين نمودن دو امير ورهبر چنين مي فرمايد: " واگر امارت براي دو کس در دو شهر مختلف منعقد گرديد امارت يکي ايشان هم درست نيست، چرا که در يک وقت براي امت اسلامي تعيين نمودن دو امير جواز ندارد "
پس وقتيکه در دو مملکت مختلف جواز نداشته باشد در يک مملکت چطور جواز خواهد داشت؟
بايد متوجه باشيم که بيعت کردن يا تعيين کردن امير يک عبادت مهم ومسؤوليت اجتماعي همهء مسلمانان است چونکه پيامبر اسلام در يک جزء از حديث مبارکش مي فرمايد: " ...وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً " ...واگر کسي در حالت فوت کرد که در گردنش هيچ بيعت نه بود مرگش مرگ جاهليت است.
امام ابن حجر عسقلاني در شرح اين حديث مي فرمايد:" ومراد از مرگ جاهليت مانند مرگ مردم جاهليت است كه در ضلالت وگمراهي مي مردند ويک امير فرمانبرده شده نه داشتند، چرا که آنها اصلا اين کار را نمي فهميدند، ومراد از مرگ جاهليت کفر نيست بلکه مرگ درحالت گمراهي وگناهگاري مراد است "
از نصوص فوق الذکر ونصوص ديگري صراحتاً معلوم مي شود که امارت در چار چوب اسلام از يک نوع خصوصيت مهم بر خودار است، چيزيکه در غير از دين مبارک اسلام يافته نمي شود، وآن اينکه حکومت داري وامارت در دين مبارک اسلام يک عبادت مهم واساسي بوده، امير ومأمور هر دو ايشان ايماناٌ وعقيدةٌ ملزم به وفاداري واخلاص در مسؤوليت خود مي باشند، واگر گاهي تقصير وکوتاهي در اين رابطهء صورت مي گيرد احکام خاص ومشخص در دين ودنيا بر آن مرتب مي شود.
واهميتش از اينجا خوبتر درک شده ميتواند که اگر کسي از اطاعت امير بغير از کدام عذر شرعي سر پيچي ونافرماني کند تا حدي با او تعامل سخت وزشت را شرعيت جواز داده است که اگر به قتلش منجر شود هم جائز بلکي در بعضي اوقات واجب ولازم ميشود، وبويژه اگر ديگر هيچکدام حيله وچارهء نافع واقع نگرديد، چرا که وحدت امت اسلامي يکي از اساسات مهم وارزندهء اسلام بوده بلکي حيثيت ستون فقرات را دارد، ودر اين راستا بسياري از کارهاي که اهميتش نسبت به وحدت ويک پارچگي امت کمتر باشد، به تعويق افتاده مي شود، واين مفهوم را از آيهء مبارکه که مي فرمايد: " وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ "
اگر دو گروه از مسلمانان باهم در بين خود رزميده وجنگ را بر پا کردند، شما مسلمانان بايد در بين شان صلح کرده هر دو گروه را به حکم قرآن والله جل جلاله خوانده تا از جنگ ذات بيني دست برداشته با هم صلح کنند، واگر يکي از ايشان بر ديگر تجاوز کرده وبه حق تسليم نشدند، پس با آنها جنگيده تا که به حق رجوع نکرده وبه حکم الله گردن نه نهاده است، واگر به حق گردن نهاده و از کردهء خويش پشيمان وبه حق رجوع نمودند پس در ميانشان مطابق شريعت غراي محمدي صلح کرده عدل نماييد، وهمين حکم الله عز وجل است در ميان شان، بيشک که الله جل مجده عدل کننده گان را دوست دارند.
امام قرطبي در تفسيرش مي فرمايد:" وقتيکه يک گروه از باغيان بدون کدام دليل وبرهان از حکم امير عادل سر پيچده و بر ضدش بر آمدند، امير با همه توان وطاقتش با ايشان برزمد، وپيش از جنگ کردن با آنها بايد آنها را به اطاعت خود خواسته تا با جماعت مسلمين يکجا شوند، اگر از رجوع کردن به حق واز صلح کردن اباء ورزيدند با ايشان جنگ شود "
همچنين امام قرطبي در تفسير آيه مذکوره مي فرمايد که امام ابن جرير طبري فرموده است: " اگر کناره گيري وبه خانه نشتن در هر اختلاف وجنجال که ميان مسلمانان رخ ميدهد واجب باشد، هيچگاه هم حدي قايم نخواهد شد ونه هم باطل از بين خواهد رفت، واهل فسق وفجور براي حلال شمردن همه چيز از قبيل نهب اموال مسلمانان وکنيز ساختن زنها وريختاندن خونهايشان که آنرا الله جل جلاله حرام قرار داده است فرصت خوب يافته، بر عليه مسلمانان تجمع کرده وحمله ور مي شوند، واين نشتن وکناره گيري مخالف قول پيغمبر اسلام است که مي فرمايد " : خذوا علی أيدي سفهائکم" جلو گيري بي خردان خود را بکنيد، يعني امر بالمعروف والنهي عن المنکر وجيبهء همه مسلمانان است، هر کس بايد باندازه مسوؤليت وصلاحيت خود خويشتن را مسوؤل بپندارد، ودر رابطه به اطاعت از امير که اصلا هدف از آن نگهداشتن وحدت واجتناب از تشتت وتفرق وپراگندگي صف مستحکم واستوار امت اسلامي است کاملا فرمانبردار باشد، امام بخاري در صحيحش از پيغمبر اسلام در يکي از احاديث مبارکش چنين روايت کرده است:" حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنْ اسْتُعْمِلَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِيٌّ كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَةٌ ". يعني: بشنويد وفرمان بريد گر چه بر سرتان يک غلام حبشي که سرش مانند کشمش باشد امير مقرر هم شود" از حديث مبارک فوق الذکر اهميت وحدت مسلمين خوب فهميده مي شود، که اسلام تا چي حد پيروان خويش را به همبستگي ويک صدا بودن وادار ساخته امر مي کند، واز همين جا ناروا بودن تحزب وملوک الطوائفي روشنتر از پرتو در نصف نهار بنظر مي رسد، وبه هيچکس مجال چون وچرا نمي ماند، وبرای کسانيکه مي خواهند به بهانه جويي هاي گوناگون صف مسلمانان را پراگنده ساخته اغراض واهداف شخصي خويش را برآورده سازنند زنگ خطر است، اين را خو همه مي دانند که برده وغلام اصلا صلاحيت ملکيت نفس خودرا دارا نيست، امام ماوردي در کتابش الأحکام السلطانية در بيان شروط قاضي مي فرمايد:" شرط سوم حريت وآزادي است: چرا که نداشتن برده اختيار نفسشرا اين را ممنوع قرار مي دهد که اختيار کسي ديگر را دارا شود، وچون وقتيکه برده گي مانع قبول شهادت مي شود پس بطريقهء اولی مانع نافذ شدن حکم ومنعقد شدن امارت مي شود " وليکن پيغمبر اسلام عليه سلام به خاطر بيان کردن اهميت وحدت مسلمانان اين مثال را پيش کرده وهدفشان ترکيز به يک پارچه گي امت اسلامي وآگاه ساختن امتيان خويشرا از آن است.
پس کسانيکه مي خواهند تنظيم ها ومرکزها ورهبرها واميرها ومسؤولهاي نو وجديد ومتعدد را به نامهاي مختلف وگوناگون ايجاد کنند چي دليل شرعي دارند؟
قرآن واسلام وپيامبر گرامي اش ما را به وحدت وباهم به همنوا بودن وهم صدا بودن دعوت کرده امر مي کنند، وما به تشتت وتفرق وحزب گرايي مصروف، ملت عزيز ومظلوم خويشرا بار ديگر در آتش بي اتفاقي وبد بيني وخود خواهي مي سوزانيم؟؟ بخاطريکه از گذشتنيها عبرت مي گرفتيم وچيزيکه چند قبل شاهد عيني آن بوديم آنرا براي خود يک درس مي پنداشتيم بر عکس باز به بسيار بي پروايي وبغير از درک کردن کدام مسؤوليت الهي وايماني ووطني وافغاني زمينه را به بي اعتمادي وخود خواهي فراهم ساخته ملت رنجديده ومسکين خويشرا به گروههاي مختلف تقسيم نموده پارچه پارچه مي کنيم، بسيار جاي تآسف اين است که هنوز هم نمي فهميم واين کار را يک پروگرام اصلاحي وبه نفع ملت پنداشته وبه نيت عبادت مي کنيم ،!!
اهميت وحدت صف مسلمانان وجمع شدن شان دور يک امير صرف از نصوص قولي نه بلکي از فعل وعملکرد پيغمبر اسلام وخلفاء راشدينش نيز به آساني وخوبتر فهميده ميشود، وبراي ثابت کردن اين مدعا که حزب گرايي و ملوک الطوائفي در قاموس دين مبارک اسلام اصلا جاي ندارد يک برهان واضح وقناعت بخش است، اگر به تاريخ پر شکوه وپر افتخار اسلامي ما به غور ودقت نظر افگنده شود فوراٌ مي فهميم که حکومت اسلامي در اوايلش تحت رهبري مدبرانه ومنظم پيغمبر اسلام به پای ايستاده وتدريجا ستونهايش مستحکم گرديد، سپس از رحلت جناب گرامي ايشان مسلمانان براي سرنوشت ورهبري خويش حضرت ابوبکر صديق را انتخاب نموده با او بيعت کردند، واهميت حکم در اسلام از هملکرد اصحاب پيغمبر اسلام که از همه نخستتر حتي پيش از تجهيز وتکفين سردرا دوعالم صلی الله عليه وسلم رهبريت خويش را تعيين کردند نيز فهميده مي شود، پس از آن اختيار شدن عمر فاروق براي رهبري مسلمانان صورت گرفت، وبعداً حضرت عثمان غني بصفت زعيم مسلمانان مسوؤليت رهبري ايشان را بدوش گرفته وارد ميدان حکمراني مسلمانان شدند، وتاوقتيکه مسلمانان در بين خود هم صدا وهمنوا دور يک امير جمع بودند حکومت وهويت ايشان هم از تفرق وپراگندگي واختلافات دور بود، اما زمانيکه دشمنان اسلام ومنافقين ويرانگر وبد طينت در بين مسلمانان تخم بي اتفاقي وعدم اعتماد را بر يکديگر کاشتند دولت وحکومت امت اسلامي هم از هم پاشيده شده وناگورايهاي تلخ ودلخراشي رخ داد که هيچ مسلمان آنرا نه توقع مي کرد ونه مي خواست که چنين وقايع صورت بگيرد، وبعداً در زمان حضرت علي کرم الله وجه چيزيکه در صفين از يک جانب ودر جمل از جانب ديگر صورت گرفت همه دسائس دشمنان دين بوده، ونتيجهء جمع نه شدن دور يک امير ويک امام بود، همچنين احداث ووقايعيکه در عهد خلفاء بني اميه وبني عباس رخ داد همه وهمه ناشي از عدم اهتمام به اهميت وحدت وعدم درک خطر پراگندگی واختلاف در بين مسلمانان پنداشته شده است، پس از آن هم تا به امروز هر گاه اگر امت اسلامی دچار مشکلات شده ويا می شود ودر مواجهت آن باری های سنگين وکمر شکن را تحمل نموده ومی نمايد يگانه سبب مهم وعلت اساسی اش بی اتفاقی ، پراگندگي واختلافات ذات بيني وتعدد احزاب می باشد، اگر مسلمانان بويژه قشر مثقف وذی دخيل در تعيين نمودن سرنوشت ايشان اين نقص وخاليگاه را درک نموده وبه آن متوجه شوند، ودر پر کردن آن سعی ورزيده من حيث يک احساس ومسؤوليت ايماني ووجداني عملا اقدام کنند وبه اصطلاح هر کس وهر فرد کوشش اينرا نکند که صرف وصرف خودش خليفه مسلمانان ورهبر اسلام باشد وبس! بلکي کوشيده باشد که به صفت يک مامور وفرد نه آمر ورهبر زنده گي کند، بيقين گفته ميتوانيم که ان شاء الله در هر ميدان پيروزي وسربلندی نصيب شان شده ورحمت الهي عايد حال شان گرديده شرافتمندانه وعزتمندانه شخصيت شان شناخته شده به يک زنده گي نو اغاز خواهند نمودند، وتلخيها وناگواريهای پر آشوب که سالها سالها زير يوغ دشمنان اسلام انرا چکيده ومی چکند فراموش نموده وتلفی انرا در اسرعترين وقت خواهند کردند.
اگر به تاريخ دور ودراز اسلام نظر افگنده ووقايع واحداث پر خون وغم انگيز انرا که سببش بی اتفاقی واختلافات گروهي وحزبي ايشان بوده وشده يکا ويک ذکر نموده وياهم قدر اشاره به آن شود شايد که يک تاريخ دراز وضخيم ديگري از آن تيار گردد، پس از اين خاطر بسيار دور نرفته اگر صرف به حالات فعلی امت اسلامی به دقت بنگريم به نتيجه گيري مي رسيم که حالات که فعلا امت اسلامی شاهد ومجبورا متحمل آن است يگانه علت مهمش بی اتفاقی واختلافات گروهي وخود خواهي ونبودن يک امير عام وملوک الطوايفی است، ودشمنان اسلام همين فرصت را غنيمت شمرده شب وروز سعی می ورزند که تيت وپاشان بودن مسلمانان استمرار يافته، وبراي تعدد احزاب واختلافات وفرقه واريت سياسي ومذهبي ولساني وجغرافيايي زمينه را فراهم ساخته وخود ايشان صاحب امر ونهی بوده باداروار رول مصلحين را بازي کنند، بويژه از دشواريها وناگواريهای چند ده اخير که ملت مظلوم ورنجديده افغان ما آنرا متحمل شد وهنوز هم ميشود به صراحت دريافت مي شود که دشمنان اسلام چطور توانستند که امت اسلامی را بشکل عام وملت مسلمان افغان را بشکل خاص پس از پيروزی تاريخی وجهانی ايشان ـ که غرور واستکبار دجال قرن بيستم را خاک آلود ساخته وآزادی عقيده ومهين عزيز خويش را به نصرت الهي وبزور عقيده وايمان ودر مقابل تحمل مليونها شهيد وبيوه ويتيم که هر سنگ وبوته به خون واشک ايشان رنگ...
ښاغلى منلى او نورو درنو سلامونه!
ستاسې په ليكنو كي مي خورا زيات څه زده كړل.
بايد زه ووايم چي زه لا كشر وم چي په پېښور كي مي د مركز فرهنګي په نامه اوريدلي ول او كله چي پيښور ته لاړم. له لومړۍ ورځي مي مركز فرهنګي ته تله پيل كړل او په ډيرو حلقو او ډيرو جلسو كي مي ګډون وكړ.
دا ټول مي لومړى له اسلام او اخوان المسلمين سره د خپلي ميني له كبله كول. خو وروسته وروسته مي مركز ته تلل ساړه شول ځكه چي ددوى د خبرو او عمل ترمنځ مي ډير توپير وليد د ساري په توګه:
1. د يو څو نفرو شخصي تجارت پكي ؤ. چي هغوى په عربي هېوادونو او له عربي موسسو سره راشه درشه لرل او پيسې يې اخيستې. او نور به تش په يو چاى او يا يو څاښت ډوډى دوكه كېدل.
2. له پښتانه سره يې دا احساس ؤ چي بايد كوشش وكړي په فارسي خبري وكړي. ځكه په پښتو ډېرې خبرې او يا ليكل د افغان ملتي نښه وه او فارسيوانانو يې بيا ښه په درز كې تعصب كاوه. زموږ د ملي مشرانو درناوى خو هم د اخوانيت او هم د فارسيبانيت ضد خبره ده.
3. زياتره ملګري يوازې او يوازې ددې لپاره ورتلل چي ګواكي روابط ولري او له دې لارې په كومه موسسه كې مقرر شم او يا به كوم سكالرشيپ ترلاسه كړم. ماته څرګنده شوه، چي مركز فرهنګي خالص او سوچه د خداى لپاره نه بلكي هرڅوك پكې دونيوي موخې لري. د مسلمانې روحيې تازه ساتل او ځان سالم تربيه كول هسې تش خبره وه.
4. د قربانيو په نامه به له عربي هېوادونو پيسې راتلې، قسم خورم چي يوازې لسمه برخه يې مصرفېدله او نورې خوراو بورد كېدلې. د ساري په توګه يو ځوان چي د مركز اعتباري نفر او اوس په اروپا كې دى ويل چي ماته امر وشو چې دغه ۳ غوايان وطن ته بوځه او د۱۱ غوايانو فورمې ډكې كړه.
5. داسې خلك د مركز فرهنګي اعتباري او اعتمادي كسان ول او په هغوى يې د مسلمانو با احساسه ځوانانو لګښتونه كول چي په هيڅ بند نه ول اوس خو حتي له اسلام نه هم اوښتي او كله به مو چي مشرانو ته شكايت وكړ چي په دغه سړي د مركز نوم بديږي ددغه سړي افعال د اسلام پر ضد دي هغوى به ويل نه، نه، سبحان الله هغه خو ډير ښه ځوان دى. (مثال يې محمد صابر.... دى)
6. زموږ په تعليمي موسسه كي مو ډير داسې خلك ليدل چي ډېر بې لاري ول او موږ به هڅه كوله چي له دوى څخه ځان پټ وساتو- ځكه د مركز فرهنګي مشوره دا وه چې چاته به ځان نه ښيئ- بله ورځ به مو كتل چي همغه بې لارې او بې تربيې نفر په مركز كې تر ټولو مخكې او مهم كس دى.
7. څوك به چي په مركز فرهنګي كي نه هغه هيڅ ؤ حال دا چي ډېر داسې خلك ول چي دا زموږ اسلام ورته ټوكې ښكارېدې.
8. امتيازات پكې د استعداد او لياقت پر اساس نه بلكي د خپلوۍ او ملګرۍ پر بنسټ وركول كېدل.
9. كومه اونى به يې يو روحي او له خداى سره د راز او نياز (تهجد) لپاره پټ پټ ور وبللو تا به ويل د امريكايانو پر هډه انتحاري حمله كوو او بيا به چي هلته لاړو زموږ له تهجد نه عكسونه او فلمونه ډكول كېدل.
10. ټول مركز د پسپسكو او پټو خبرو ځاى ؤ پدې مانا چي په مركز كې دوه كسه مسئولينو به ښكار خبرې نه كولې. كله به چي د مركز له كوم مسئول سره كېناستې، همدغه ستا ملګرى به راغي په پټه پټه به د مسئول كس په غوږ كې څه وويل. بل ملګرى به راغي ستا په غوږ كې به پټ ټپ پسپسك وكړ، چي ګواكي دغه مشر يي وانه اوري. د چا چي منهج معلوم او ټول ديوې لارې ملګري وي بيا دغه پسپسكو ته څه اړتيا؟!
11. مركز د اخوان المسلمين د امام حسن البنا او سيد قطب په نامه يې تله هدف دي، خو په حلقو كې دا خبر نه كوي، يانې دا نه درته روښانه كوي، چي موږ څوك يو او د چا په منهج روان يو. بس ګونګ روان وي او هڅه كوي ډېر پټ له نورو ځان وساتي. چي هم په كورنۍ او هم د ملګرو ترمنځ بدګماني راتله.
12. كله چي په افغانستان كې د طالبانو حكومت راغى نو بيا دوى په هره لهجه د هغوى بد ويل، داسې نه چي طالبان د اسلام خلاف ول بلكې يواز په دې خاطر چي هغوى ډلې ټپلې او د اخوانيانو او سلفيانو دعوتونه نه منل، حال داچي طالبانو حكومت راوستى ؤ او هغوى پوه او لايقو خلكو ته اړتيا درلوده، چي د هغوى تېروتنې يې اصلاح كړې واى.
كله چي افغانستان ته استعمار راغى، دوي هم بې درنګه خپل ځلونه له پيښوره را ټول كړل او په ډيره بيړه يې په كابل كي دفترې پرانستي او د وخت له مخدوم رهين څخه يي د خپلې مجلې مستقبل اجازه واخيسته او په ډيره مېړانه يې د مجلي په لومړى پاڼه د حامد كرزي انځور او (جلالتمآب) وركړل.
- بيا مي وليدل چي پخوانۍ اصلاح اوس ملي اصلاح شوې وه، پخوا په مركز كې د ملي كليمې نوم اخيستل كټ مټ د افغان مليت په مانا وه، خو دلته دوى خپله ميليان شوي ول.
- كله چي د ټولنې په اړه څه ووايې، نو بيا به د مركز غړي وايي، ته وګوره په كابل كې نور څوك شته چي داسلام لپاره كار كوي!!! څوك شته چي د خير په لور بلنه وركوي!!! حال دا چي په كابل كې له سره ددې مركز اساس په ناسمه او د استعمار د مرستې لپاره اېښودل شوى. دعدالت اجتماعي او اصلاح په نامه خلك استعمار ته په ګونډو كوي.
راشئ چي دوى اجتماعي عدالت څنګه تعريفوي. د كفر په ديمكراسۍ كې عدالت د كومه شو؟! جمعيت اصلاح كوم عدالت رامنځ ته كړئ. كله اسلام د بشر له حقوقو سره پرتله كوي او كله اسلام له ديموكراسۍ سره مقايسه كوي، حال دا چي دغه ډول مقايسې اساسا ناسمې دي. آيا د كفر د حقوقو بشر مادې ددې وړ دي، چي له اسلام سره پرتله شي. د كفر ټوټو ته دا فرصت وركوي، چي اسلام له آس سره برابر شي (خپل ټوټو به بل آس سره برابر كړې)
په ناچيزو حلقو يې خلك مشغول كړي، ترڅو څوك د استعمار پر ضد ټوپك وانخلي. چا يوه ورځ مركز نه وليد چي د معصومو ماشومانو، كليو، ملكي وګړو، د خوشحاليو او ودونو پر مراسمو د بمبارولو پر ضد كوم لاريون وكړي او نه يې كومه غونډه را وبلله، چې د بې ګنا خلكو وژل وغندي خو كفري مادې او قوانين په ډېره مېړانه له اسلام سره پرتله كوي. په اروزګان كې كلي بمبار شول، په ننګرهار كې د مسلمانو پښتنو خوشالۍ په وينو ولړل شوې، په شينډنډ كې بې وزله خلك شهيدان شول، خو دوى په كابل كې يو سوله ييز لاريون ونكړ او نه يې د كفر دغه عمل وغانده. (نو آيا همدغه اجتماعي عدالت دى!!! او همدغه ملي اصلاح ده!!!) آيا همدغه په كابل يوازې خلك دي چي د اسلام لپاره كار كوي!!!.
اوس مهال په همدې بسنه كوم نور بيا....
گرانو او محترمو لوستونکو
له هر سه نه مخکی السلام علیکم ورحمه الله و برکاته
پس له سلامه
حقیقت دادی چی خپلواک منلی چی په جمعیت اصلاح پسی کومه لیکنه کری ده د انصاف نه خالی ده او زه د جمعیت اصلاح د یو عضو په صفت دومره وایم چی الله ته به د خپل لیکل شوی هر لفظ جواب ورکوی.
تر اوسه چی سومره تبصری پری لیکل شوی خدای شاهد دی چی یوه یی هم د جمعیت اصلاح عضو نده لیکلی او زه چی سومره په جریان کی یم جمعیت اصلاح پدی اره لیکنه او یا تبصره مناسبه نه بولی خکه چی دغه راز نیوکی په هر اصلاحی جریان باندی کیزی نو که هر چاته جواب ووایی هغه کار چی دوی یی د دینی مسولیت له مخی پر مخ بیایی پاتی کیزی
هغوی هر مسلمان چی په هر دول سره داسلام د مبارک دین دپاره کار کوی خپل ورور گنی او د الله تعالی نه ورته توفیق او بریالیتوب غواری.
کومو ورونو چی د لیکنی په جواب کی تبصری لیکلی دی باید شه الفاظ یی کارولی وای زکه چی الله تعالی فرمایی (تاسو باید هیخکله د یو قوم سره مخالفت او دشمنی دی ته مجبور نکری چی بی انصافی اوکری )
د جمعیت اصلاح په تولو اعضاوو د همدی سایت له لاری غگ کوم چی خپلی کرنی د الله د دین مطابق وگرزوی او خپل تول توان د دین د دشمنانو په خلاف وکاروی او د مسلمان پر ضد د هیسکله خپله زبه او قلم نه کاروی
او تر سو چی د الله تعالی پر دین باند ی په سمه روان دی نو د هیس ملامت کونکی له ملامتی نه دی ویره نکوی .
(و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المومنون و ستردون الی عالم الغیب والشهاده فینبئکم بماکنتم تعملون )
والسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته