ن
نۀ بۀ مې داغ دزړګي جوړشي
نۀ بۀ جانان پۀ سترګوووينم مينه
نۀ بۀ مې دازړګوټی بل شي
نۀ بۀ دګور مړي راپورته کړي سرونه
نۀ بۀ مې يارپۀ خنداراشي
نۀ بۀ زمادغم ژړاکراره شينه
نۀ خودې رنګ شته نۀ دې وينم
لاليه ستاپۀ کوڅه چابلده کړمه
نۀ خومې دين نۀ خودنياشوه
مل مې سوداشوه سرګردان مې ګرځوينه
نۀ څوک لرم نۀ بۀ مې يادکړي
دبڼ بلبله وم دسېله جلاشومه
نۀ دوصال پۀ خوندخبرشوم
نۀ بېلتانۀ پۀ ژوندخوشاله کړم مينه
نۀ دې پۀ خوب کې بشروينم
نۀ دې پۀ ويښه سوال اوځواب ماته راځينه
نۀ سپېلنی شوم نۀ لوګی شوم
تش لېونی شوم چې مې اوښکې پۀ مخ ځينه
نۀ ښايسته يم نۀ بدرنګه
سيالي زمادې دغه دواړه نۀ کوينه
نۀ ښورېدی نۀ پرېوتی شم
تاوکړي غشي مې ديارخوړلي دينه
نۀ ګلالۍ يم نۀ بدرنګه
زۀ غنم رنګه يم ځوانان رنځورومه
نۀ لېونی نۀ سپېلنی شوم
پۀ تشه خولۀ نارې وهم چې مين يمه
نۀ مې اميدستادوصال شته
نۀ مې طاقت شي چې زړۀ صبردرنه کړمه
نۀ مې ابۍ نۀ مې دادا شته
زۀ نېزووړی اباسين راوړې يمه
نۀ مې څوک ؤ نۀ مې پۀ کارشوۀ
پريکتنهاصورت زماراغلل غمونه
نۀ مې څوک ؤنۀ مې پۀ کارشوۀ
دغم نارې مې لۀ خولې ځي لۀ ملکه ځمه
نۀ مې دلدارشته نۀ مې يارشته
نۀ مې غمخورشته چې همراز راسره شينه
نۀ مې ديدن شونۀ مې صبر
جانان ته چاورکړل دصبرتاويزونه
نۀ مې ديدن شي نۀ مې صبر
پۀ غم لړلې يارانې ستړی دې کړمه
نۀ مې سلام يارته قبلېږي
نۀ مې دمرګ نېټه پوره ده چې مړشمه
نۀ مې غمخورشته نۀ مې يارشته
نۀ مې همرازشته چې دمسازراسره شینه
نۀ مې هېرېږې دزړۀ سره
کۀ داسمان ترستوروډېرتېر شي کلونه
نۀ يې پۀ خوب کې چېرې وينم
نۀ يې پۀ ويښه سوال وځواب راته راځينه
نېستي کچکول پۀ لاس کې راکړ
بېلتون ظالم پۀ لاره ځي سپي خبروينه
نېستي درب لۀ امره راغله
لالی پرمامنت کوي چې خواردې کړمه
نېستي پېغورنۀ ده جانانه
زۀ بۀ چرګ بانګ مېچنه ستالپاره کړمه
نېستي مې غبرګ څانګونه پرې کړل
څودهستۍ څانګونه کړم قيامت بۀوينه
نېستي خوراغله ناچاري شوه
جانان پېغوراوس راکوي اخلي لاسونه
نېشترپۀ لاس مخې ته راغله
زمادزړۀ نېلي جانان پرې کړې دينه
نېکي دهېچانۀ هېرېږي
بې لۀ هغونه چې پۀ ذات کم اصل وينه
نېلی يې سوم وهي شڼېږي
يارمې پۀ ډزوکې ايساردی رابۀ شينه
نېلی دې لنډپۀ کوڅه راغی
دزړۀ مې شرک شوچې ياربياپۀ سفرځينه
نيمه شپه وه پۀ خوب ويدۀ وم
کوم ځوانيمرګ ټپې ويشتې ويښه يې کړمه
نيمه شپه شوه تېره رانغلې
پۀ نيمايي پالنګ مې اورولګېدنه
نيمه شپه شوه يارمې رانغی
دکټ بازوراته سړی سړی کېدنه
نجلۍ پۀ اصل کې ښايسته ده
ځکه سلام ته يې ښاپېرۍ راغلې دينه
نجلۍ وړه پۀ تول پوره ده
وړې زماپۀ زړۀ چړې منډلې دينه
نجلۍ خووړه ديارۍ نۀ ده
کم عقله موريې ورته سترګې توروينه
نجونې خوډلې ډلې راغلې
دشاليلاډله وروستۍ ده رابۀ شينه
نرګس لۀ شرمه ښکته ګوري
چې نازولی مې دباغ پۀ لورې ځينه
نرۍ نرۍ بۀ درنه تاوشم
لکه چې تاوه سلارۍ لۀ ناوې شينه
نصيب مې ګل خزان پرې راغی
نرۍ نرۍ پاڼې يې بادپۀ هواوړينه
نن مې دياردراتلوغږ دی
ځمکې بخمل شه لارې وسپړه ګلونه
نن مې پۀ ځيره ځيره ګوره
سبابۀ ماپۀ انګړنۀ مومي مينه
نن مې خفه زړګی خوشال دی
چې لۀ ياغي وربله راغلۀ سلامونه
نوم دې پۀ خولۀ اخستی نۀ شم
دظلم تېغ بېلتون ويستلی ګرځوينه
نوی وادۀ دګلوباغ دی
پۀ کټ درخېژي تورې سترګې سرۀ لاسونه
نۀ شته دمينې يارمې نۀ شته
چې پۀ زخمي زړۀ مې جوړه کېږدي لاسونه
نۀ مې څوک ؤ نۀ مې څوک پۀ کارشو
دونې پاڼه وم ګړنګ ته ولوېدمه
نېکي کوه ښۀ بۀ بيامومي
ښۀ کۀ پۀ سين کې لاهوکېږي نۀ يې وړينه
نيمزالې روټه دې ډوډۍ شه
تابۀ پۀ سرومنګولوسوک ورکړی وينه
نۀ بۀ جانان پۀ سترګوووينم مينه
نۀ بۀ مې دازړګوټی بل شي
نۀ بۀ دګور مړي راپورته کړي سرونه
نۀ بۀ مې يارپۀ خنداراشي
نۀ بۀ زمادغم ژړاکراره شينه
نۀ خودې رنګ شته نۀ دې وينم
لاليه ستاپۀ کوڅه چابلده کړمه
نۀ خومې دين نۀ خودنياشوه
مل مې سوداشوه سرګردان مې ګرځوينه
نۀ څوک لرم نۀ بۀ مې يادکړي
دبڼ بلبله وم دسېله جلاشومه
نۀ دوصال پۀ خوندخبرشوم
نۀ بېلتانۀ پۀ ژوندخوشاله کړم مينه
نۀ دې پۀ خوب کې بشروينم
نۀ دې پۀ ويښه سوال اوځواب ماته راځينه
نۀ سپېلنی شوم نۀ لوګی شوم
تش لېونی شوم چې مې اوښکې پۀ مخ ځينه
نۀ ښايسته يم نۀ بدرنګه
سيالي زمادې دغه دواړه نۀ کوينه
نۀ ښورېدی نۀ پرېوتی شم
تاوکړي غشي مې ديارخوړلي دينه
نۀ ګلالۍ يم نۀ بدرنګه
زۀ غنم رنګه يم ځوانان رنځورومه
نۀ لېونی نۀ سپېلنی شوم
پۀ تشه خولۀ نارې وهم چې مين يمه
نۀ مې اميدستادوصال شته
نۀ مې طاقت شي چې زړۀ صبردرنه کړمه
نۀ مې ابۍ نۀ مې دادا شته
زۀ نېزووړی اباسين راوړې يمه
نۀ مې څوک ؤ نۀ مې پۀ کارشوۀ
پريکتنهاصورت زماراغلل غمونه
نۀ مې څوک ؤنۀ مې پۀ کارشوۀ
دغم نارې مې لۀ خولې ځي لۀ ملکه ځمه
نۀ مې دلدارشته نۀ مې يارشته
نۀ مې غمخورشته چې همراز راسره شينه
نۀ مې ديدن شونۀ مې صبر
جانان ته چاورکړل دصبرتاويزونه
نۀ مې ديدن شي نۀ مې صبر
پۀ غم لړلې يارانې ستړی دې کړمه
نۀ مې سلام يارته قبلېږي
نۀ مې دمرګ نېټه پوره ده چې مړشمه
نۀ مې غمخورشته نۀ مې يارشته
نۀ مې همرازشته چې دمسازراسره شینه
نۀ مې هېرېږې دزړۀ سره
کۀ داسمان ترستوروډېرتېر شي کلونه
نۀ يې پۀ خوب کې چېرې وينم
نۀ يې پۀ ويښه سوال وځواب راته راځينه
نېستي کچکول پۀ لاس کې راکړ
بېلتون ظالم پۀ لاره ځي سپي خبروينه
نېستي درب لۀ امره راغله
لالی پرمامنت کوي چې خواردې کړمه
نېستي پېغورنۀ ده جانانه
زۀ بۀ چرګ بانګ مېچنه ستالپاره کړمه
نېستي مې غبرګ څانګونه پرې کړل
څودهستۍ څانګونه کړم قيامت بۀوينه
نېستي خوراغله ناچاري شوه
جانان پېغوراوس راکوي اخلي لاسونه
نېشترپۀ لاس مخې ته راغله
زمادزړۀ نېلي جانان پرې کړې دينه
نېکي دهېچانۀ هېرېږي
بې لۀ هغونه چې پۀ ذات کم اصل وينه
نېلی يې سوم وهي شڼېږي
يارمې پۀ ډزوکې ايساردی رابۀ شينه
نېلی دې لنډپۀ کوڅه راغی
دزړۀ مې شرک شوچې ياربياپۀ سفرځينه
نيمه شپه وه پۀ خوب ويدۀ وم
کوم ځوانيمرګ ټپې ويشتې ويښه يې کړمه
نيمه شپه شوه تېره رانغلې
پۀ نيمايي پالنګ مې اورولګېدنه
نيمه شپه شوه يارمې رانغی
دکټ بازوراته سړی سړی کېدنه
نجلۍ پۀ اصل کې ښايسته ده
ځکه سلام ته يې ښاپېرۍ راغلې دينه
نجلۍ وړه پۀ تول پوره ده
وړې زماپۀ زړۀ چړې منډلې دينه
نجلۍ خووړه ديارۍ نۀ ده
کم عقله موريې ورته سترګې توروينه
نجونې خوډلې ډلې راغلې
دشاليلاډله وروستۍ ده رابۀ شينه
نرګس لۀ شرمه ښکته ګوري
چې نازولی مې دباغ پۀ لورې ځينه
نرۍ نرۍ بۀ درنه تاوشم
لکه چې تاوه سلارۍ لۀ ناوې شينه
نصيب مې ګل خزان پرې راغی
نرۍ نرۍ پاڼې يې بادپۀ هواوړينه
نن مې دياردراتلوغږ دی
ځمکې بخمل شه لارې وسپړه ګلونه
نن مې پۀ ځيره ځيره ګوره
سبابۀ ماپۀ انګړنۀ مومي مينه
نن مې خفه زړګی خوشال دی
چې لۀ ياغي وربله راغلۀ سلامونه
نوم دې پۀ خولۀ اخستی نۀ شم
دظلم تېغ بېلتون ويستلی ګرځوينه
نوی وادۀ دګلوباغ دی
پۀ کټ درخېژي تورې سترګې سرۀ لاسونه
نۀ شته دمينې يارمې نۀ شته
چې پۀ زخمي زړۀ مې جوړه کېږدي لاسونه
نۀ مې څوک ؤ نۀ مې څوک پۀ کارشو
دونې پاڼه وم ګړنګ ته ولوېدمه
نېکي کوه ښۀ بۀ بيامومي
ښۀ کۀ پۀ سين کې لاهوکېږي نۀ يې وړينه
نيمزالې روټه دې ډوډۍ شه
تابۀ پۀ سرومنګولوسوک ورکړی وينه
