غزل: پوړني خوري

هجر دزړه کور تالا کړ غم مي له زړه وني خوري
جنګ توره بلا ده تور پیکي او توري څڼي خوري
خوا یی لا سړه نه ده په شنو بنګړو او شنو منګو
اوس شینکي خالونه دلیلا له غونډي زني خوري
چایي په لمن لمونځونه کړل چا تري دعا غوښته
نن له چا ګریوان خوري اوله چا سپیني لمني خوري
ورځ که مي ناخوالي د ژوندون کرار ته نه پریږدي
شپي می هم دمیني تیر یادونه لکه غني خوري
جنګ اوسوله دواړه یو له بل سره دي اور اوبه
مینه او نفرت هم خپل منځو کي لکه بني خوري
زار له پښتنو احمد خو ورک یي دي د سر سړي
څوک یی ټیټوي دننګ شملي څوک یی پوړني خوري