شعر: غزل

دژوند کتاب می انځورکړیدی دستا له کیسو
په هره پاڼه کی پراته دی توری ستا د یادو

ما ویل سریزه به یی جوړه سندریزه کړمه
لومړنی کرښی یی راوکښل شوی په سوو ټپو

هره څپرکی یی د شروع نه تر اخره پوری
یوه حصه د ستړی ژوند او د سړو ا سویلو

دزړه ګلاب ځکه په ځمکه پاڼی پاڼی پروت دی
د ورتګ لاری ټولی ډکی وی دغم له ازغو

دغزل زړو ته می نرمه کړله ځمکه د زړه
ژر به راوټوکی اخستی الهام ستا له لیمو

دکتاب پایله می د زړه په وینو راکاږله
ټکی د درد می ورته کیښودل په ویر او سلګو