غزل

تېرېږي چې په مونږه بې جانانه زندګي
ده ګرانه، سرګردانه پرېشانه زندګي

غمونه کړاوؤنه او دردونه دي آهونه
غريبه! تېروې څنګه دا ګرانه زندګي

چې شپه شي نو راياد شې د تورتم سره يو شان
چې تېره کومه ورځ شي بې لتا نه زندګي

ګودر دى نړېدلى او حجره مو ده ورانه
ورانه ده، ورانه د ملا نه زندګي

چې لرې چرته لرې د صحرا په طرف لاړ شو
دې ښار کښې نوره ګرانه شوه ديوانه زندګي