ژاړم به ولې نه !

وطن مې شو سور اور سرو لمبو ته ژاړم
ځوانان مې شول په ګور جنازو ته ژاړم
کوڅه کې د جانان پل ایښودی نه شم
ربه دا څه وشول ، قسمتو ته ژاړم
پسرليه څه غواړې دغه کلي نه
بلبلان دې خاورې شول قبرو ته ژاړم
اسمانه عجب د غم توپان دې راووست
کور دې زما ړنګ کړ کنډوالو ته ژاړم
هر يو جنګ کې بچی زما مړ کيږي
پښتون په خون تودو سنګرو ته ژاړم
نور څه پاتې نه دي د ګودر پر غاړه
زه اوس سوځېدلو چنارو ته ژاړم
ساقي واخله خم لاړ شه له دې چمه
نن له وينو اوښکو ډک جامو ته ژاړم