غزل

په وروسته چې نه ګوري د پرون سره جوړ نه دي
 دا خلک د بې ځايه زړه چاودون سره جوړ نه دي
 
 خورا ک شي د لېوانو قافلې بې له څا ر و ا نه
 رمې بې لارې کېږي چې د شپون سره جوړ نه دي
 
 ګنا ه کې د با د ا ر و څو کيد ا ر د ی چا تړ لی
 شوګير وهلې سترګې د شبخون سره جوړ نه دي
 
 نا جو ړ ه يې د ي زړونه او ناسازه يې فکرونه
 هغه چې د هيوا د ملي تړون سره جو ړ نه د ي
 
 لا هم څو غو لېد لي د پر د و سا ز ته نڅيږ ي
 په شپو مين رهزن د سباوون سره جوړ نه دي
 
 هغه قلم دې ما ت شي او هغه ژبه دې پرې شي
 چې وايی هزاره،ازبک،پښتون سره جوړنه دي
 
 عا مر ه د د ې خلکو عقيد ه بد لو ل غو ا ړ ي
 خيام په تيږو ولي او مجنون سره جوړ نه دي