غزل

بیا په جنګ ښکاري هوا او څراغونه
 خدایه بچ ساتې رڼا او څراغونه
 
 یه مرګیه ماشومان مې راته خاندي
 سره پریږده څو شپې ما او څراغونه
 
 خپل مخونه ستا د مخ په رڼا وینځي
 لمر، سپوږمئ، ستوري، بریښنا او څراغونه
 
 په دې نور پسې سپیڅلو خلکو مه ځئ
 یو ځائ شوي دي بلا او څراغونه
 
 د وطن په هدیرو کې وي درویشه
 هره شپه نرۍ ژړا او څراغونه