tolafghan.com
ټول افغان لومړي مخ ته

 ډېرځليزې پوښتنېډېرځليزې پوښتنې   لټونهلټونه   د غړو لستد غړو لست    کاروونکو ډله  کاروونکو ډله    د نوم ثبتولد نوم ثبتول 
 د پېژندنې څېرهد پېژندنې څېره    خپل شخصي پېغامونه وګورئ خپل شخصي پېغامونه وګورئ   ننوتنهننوتنه 

کیسي اوپندونه
پاڼي ته لاړ شئ شاته  1, 2, 3, 4  مخکي
 
نوې موضوع پېل کړئ   موضوع ته ځواب ورکړئ    tolafghan.com دفورم سر ته   -> ټولنه او ټولنپوهنه
شاته موضوع وګورئ :: مخکې موضوع وګورئ  
ليکوال پيغام
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٢   شنبه   اکتوبر   22, 2012 7:00 pm    عنوان   : Reply with quote

(14)

د زړه ډاکټر مستري ته خپل موټر دجوړولو له پاره ودراوه ، مستري د ډاکټر صاحب دموټر په انجن باندي کارپیل کړ ، دا سموه او دا بدلوه ... خو بوخت وڅوموټرجوړکړې ، په دي منځ کې ډاکټر ته ورنږدي شو او په خوارنجوکي لهجه یې ورته وویل : ډاکټر صیب دیوې پوښتني اجازه راکوئ ؟ډاکټر ورته وویل : ولي نه صیب مهرباني وکړئ ،
صیب تاسو دزړه ډاکټر یئ او دزړونو عملیات کوئ ، زه هم کټ مټ ستاسوپه څیر دموټرو د زړونو (انجنونو) ماهر یم هغه جوړوم او کار پکي کوم ، نو ولي ستاسو ګټه زموږ له هغي ډیره زیاته ده ؟! ډا کټر لنډ ځواب ورکړ : ته کولی شې دموټر انجن چالان وې او ته کارپکي وکړې ؟؟
پایله : ځیني کارونه په صورت اوشکل کې یوه بل ته ډیر ورته وې خو ځیني جزئیات یې په منځکې پوره توپیر روښانه کوې .
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 1:14 pm    عنوان   : Reply with quote

(15)

هغه چې له خوبه راپآڅید په سوچونوکې ډوب شو ، دا سوچونه یې سلبي و یعني ده فکر کاوه : نن به یې بي له کوم سببه له خپل کارنه ګوښه کړې ، موټر به مې خراب شې ... او په دي خبر یې خپل فکرونه پای ته ورسول : امید لرم دا ورځ به په خیر تیره شې ....سبا چې له خوبه راپاڅید تبیت یې خراب و اوبي له کوم سبب نه خپه و ...داورځي همداسې په خپګان کې تیریدلي او ډیرې ورځي یې په ورته خپګان کې تیرې شوې ... سهار مهال به خپه و او ماښام به هیڅ ستونزه هم نه وه اودنیکمرغې په حالت کې به یوده شو خو سهار به چې راویښ شو بیابه خپه و ...دا سړی دڅلویښتو کلونوپه عمر دزړه دحملي لامله ومړ ، ډاکټرانو وویل چې عقل یې زړه قتل کړ ځکه دی په دي نه پوهیدی چې دا نن ورځ هغه (سبا) ده چې موږ ورنه وویریدلو


وروستی ځل بدلون  رښتینی   په   ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 1:21 pm   ورکړی دی   ,  د بدلون شمېره  1
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 1:18 pm    عنوان   : Reply with quote

16
هوښیار شاعر

یوشاعر د وخت پاچا ته ورغی اوخپل شعر یې ورته وویلي ، پاچا
ورته وویل : ښایسته شعر مو تیارکړی دی ، وایه څه غواړي ؟ شا
عر ورته وویل : چې څه غواړم هغه راکوې ؟ پاچا وویل : هو ،
شاعر وویل : زه به یوقراني ایت تلاوت کوم په هغه کې چې کومه
شمیره راغلي وې هغومره دینار راکوه ! پاچا وویل : سمه ده ،


شاعر وویل خدای جل جلاله وایې : " ﺇﻟﻬﻜﻢ ﺇﻟﻪ ﻭﺍﺣﺪ"
پاچا امر وکړ یودینار ورکړئ ،
شاعر وویل : " ﺛﺎﻧﻲ ﺃﺛﻨﻴﻦ ﺇﺫ ﻫﻤﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﺎﺭ"
... دوه دیناره یې ورکړل ،
هغه بیا وویل :" ﻟﻘﺪ ﻛﻔﺮ ﺍﻟﻠﺬﻳﻦ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﺇﻧﺎﻟﻠﻪ ﺛﺎﻟﺚ ﺛﻼﺛﺔ"
دری دیناره یې ورکړل ،
هغه بیا وویل :" ﻗﺎﻝ ﻓﺨﺬ ﺃﺭﺑﻌﺔ ﻣﻦ ﺍﻟﻄﻴﺮ ﻓﺼﺮﻫﻦ ﺇﻟﻴﻚ"
څلور دیناره یې ورکړل ،
شاعر بیا وویل : " ﻭﻻ ﺧﻤﺴﺔ ﺇﻻ ﻫﻮ ﺳﺎﺩﺳﻬﻢ"
پنځه اوشپږ دیناره یې ورکړل ،
شاعر بیا وویل : " ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻱ ﺧﻠﻖ ﺳﺒﻊ ﺳﻤﻮﺍﺕ"
اووه دیناره یې ورکړل ،
شاعر په ایتونوکې پرلپسي شمیره راوړې اوبیا یې وویل :
" ﻭﻳﺤﻤﻞ ﻋﺮﺵ ﺭﺑﻚ ﻓﻮﻗﻬﻢ ﻳﻮﻣﺌﺬﺛﻤﺎﻧﻴﺔ"
اته دیناره یې ورکړل ،
شاعر بیا وویل : " ﻭﻛﺎﻥ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ﺗﺴﻌﺔ ﺭﻫﻂ
ﻳﻔﺴﺪﻭﻥ ﻓﻲ ﺍﻷﺭﺽ"
نه دیناره یې ورکړل ،
شاعر وویل : " ﺗﻠﻚ ﻋﺸﺮﺓ ﻛﺎﻣﻠﺔ"
پاچا لس دیناره ورکړل ،
شاعر وویل : " ﺇﻧﻲ ﺭﺃﻳﺖ ﺃﺣﺪ ﻋﺸﺮ ﻛﻮﻛﺒﺎ"
یولس دیناره یې ورکړل ،
شاعر وویل : " ﺇﻥ ﻋﺪﺓ ﺍﻟﺸﻬﻮﺭ ﻋﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺛﻨﺎ ﻋﺸﺮﺷﻬﺮﺍ
ﻓﻲ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ"
دولس دیناره یې ورکړل ، او پاچا وویل : همدومره نور دیناره
هم ورکړئ اونور یې رخصت کړئ ! شاعر ورته وویل : ولي صیب ؟!
پاچا ورته وویل : ویریږم اوس به ووایې : " ﻭﺃﺭﺳﻠﻨﺎﻩ ﺇﻟﻰ ﻣﺎﺋﺔ ﺃﻟﻒ ﺃﻭﻳﺰﻳﺪﻭﻥ"
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 1:21 pm    عنوان   : Reply with quote

17
د ژوند کیسه

کیسه کا چې دری ځوانان یوه لیرې هیواد ته په چکر ولاړل ، هورې دوی په یوه پنځه اویا پوړیزه ودانی کې خونه کرایه کړه ، له بده مرغه د دوی خونه په پنځه اویایم پوړ کې وه ، داستقبال مسؤل ورته وویل : زموږ دهیواد نظام ستاسو دهیوادونو په څیر نده ، دشپي په لسوبجو زموږ د ودانی اتوماتیکي ځیني پخپله بندیږې نوتاسوباید خامخا له لسوبجومخکې په خپله خونه کې شتون ولرئ ځکه دکوم کمپیوټر په واسطه چې دا ځیني په اتوماتیکه توګه بندیږې هغه له دي ځایه لیرې په بله ودانی کې ده نو مطلب داشو چې یوځل اتوماتیکي ځیني بندي شې بیا یې دخلاصولو شونتیا نه لیدل کیږې .

په لومړی ورځ دریواړه ملګرې په مناسب وخت خپلي خوني ته راستانه شول خوپه دویمه ورځ خبر خرابه شوه هغه داسي چې دوی ترلسوبجو پنځه دقیقي واړولي خو ډیرپه منډه یې ځانونه راورسول څو اتوماتیکي ځیني خلاصي بیامومي و له بده مرغه ... !!
ځیني تړل شوې وې او لکه داستقبال مامور چې په لومړۍ ورځ ورت ویلي و دخلاصولو څوک یې نه و ،

پخپلو کې یې پریکړه وکړه چې دساده ځینو له لاري به پیاده خپلي خوني ته ځانونه رسوې ، یوه یې ورته وویل زما یو وړاندیز واورئ ؟ نورو دواړو ورته وویل : وایه ! هغه وویل زموږ هر یو به یوه کیسه پیل کوې او داکیسه به دومره اږده وې چې په پای ته رسیدلو سره یې باید موږ پنځه ویشت پوړه لاره وهلي وې ، بیا به دویمملګری کیسه پیل کوې پنځه ویشت پوړه به د هغه په کیسه لنډ کړو اوپاته پنځه ویشت د وروستي ملګري په کیسه ، اوپه دي توګه به خپلي خوني ته ورسیږو ،

ملګرو یې وړاندیز خوښ کړ او ورته کړه یې چې پیل به ته کوې ، ده ورته وویل : سمه ده زه به داسې خوندوره اوپه ټوکو اوبدلي کیسه درته پیل کړم چې له خندابه راته تک شنه شئ ، هغوی ورته وویل : موږ له خدایه همدا غواړو ، هغه خوندوره کیسه پیل اوچې پای ته یې رسوله پنځه ویشت پوړه وداني یې هم ترپښولاندي کړې وه ،

دویم ملګري یې وویل : زما کیسي یوڅه جدي دې اوراته غوږ شئ هغه هم په پنځه ویشته پوړیزه لاره خپله کیسه وغځوله اوپه دي توګه دوی پنځوس پوړه ووهل اوپنځه ویشت ورته پاته شول ، دریم ملګري ېې ورته وویل : زما کیسي په شخړو ، غمونو او دردونو لړلي دې ، دټوکو او جدي کیسي مو واوریدلي اوس به د دردونو کیسي سره کوو ، هغوی ورته وویل : پیل پرې وکړه ، همدا د دردونو او غمونو کیسې به مو خوب ته هم ښه لیواله کړې او چې څنګه خوني ته ورسیږو دستي به وید شو .

دریم ملګري داسي په غم لړلي کیسي ورته پیل کړې چې دپاچاهانو ژوند یې هم تریخ ګرځاوه کله چې دخپلي خوني وره ته ورسیدل ، ډیرې ستوماني له اخه توخه غورځولي وو اود دردونو او غمونو کیسي کوونکي ملګري ورته وویل : زماپه ژوند کې ترټولو دردناکه او غمژنه کیسه داده چې موږ اوتاسو دخوني کیلي د استقبال دمامو ر په خونه کې په ځمکني پوړ کې هیره کړې ده !!!
.
.
.
.

پندونه او عبرتونه

په دي کیسه کې خورا ښکلي اوګټور پندونه او نصیحتونه نغښتي دې ،زموږ ځوانان دژوند لومړې پنځه ویشتو کلونه په خنداګانو او ناپوهیو کې تیر کړې ، داپنځه ویشت کاله دانسان دژوند خورا مهم اوښایسته کلونه دې خو ځوانان یې نه د الله په عبادت او اطاعت کې ولګوې او نه یې دعقل اوپوهي په غوښتنه سره تیر کړې ،
د ژوند دویم پنځه ویشت کلونه په واده کولو اولادونوپاللو تیر شې دروزي په ترلاسه کولو انسان سخت زیات بوخت وې اودژوند بوختیاو ټینګ نیولی وې اوپه دي توګه انسان پنځوس کلن شې ،

رسول الله صلی الله علیه وسلم وایې : زما د امت دوګړو عمرونه د شپیتو او اویا کلونوترمنځ دې په وروستی پنځه ویشت کلن پیر کې دردونه او غمونه پیل شې ، ناروغی او درملني پیل شې ، اخ او ټوخ وې ، اولادونه لویان شې دهغوی ودونه لوڼه ودول دهغوی هریوه دژوند ځان ځان ته فکرونه وې او انسان د دردونو او غمونو ځاله وګرځې ، او دګڼ شمیر فکرونو او اندیښنو په ګرداب کې راګیر شې ، تردي پورې چې دمرګي نوبت راورسیږې ، په دي وخت کې ده ته وریاد شې چې کیلي (دجنت کیلي) خو یې ډیره لاندي دعمر په لومړیو پنځه ویشت کلونو کې هیره شوې ده !!
نو الله ته مفلس ورشې ، "ربِ ارجعون.." خدایه بیا وخت راکړه بیرته مې وګرځوه ! دا مهال افسوس کوې او بي ګټی لاسونه مروړې : "لو أن الله هداني لكنت من المتقين"او ناري وهې : "لو أن لي كرة.." خوپه ځواب کې ورته وویل شې : "{بَلَى قَدْ جَاءتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ }.

داسې نده ته دروغژن یې تاته زموږ ایتونه راغلي و خوتا هغه دروغ وبلل او لویې دې وکړه او ته دمنکرانو له ډلي یې ....
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 1:24 pm    عنوان   : Reply with quote

(1Cool

زیاته لیوالتیا دبریالیتوب لاره

له یوه جاپاني حکیم نه خپل شاګرد پوښتن وکړه :څنګه کولی شم حکیم وګرځم ؟ جاپاني حکیم کوچیډو کونډو ورته وویل : په زیاته
لیوالتیا کې دبریالیتوب راز نغښتی دی ،
داراز یو شل کلن ځوان کاټیډرل له خپل مشهور استاد روبرټ چولر
نه پوښتنه وکړه : څنګه کولی شم ستاپه څیر بریالی اونوماند لیکوال
جوړ شم ؟ هغه ورته وویل : که ستا لیوالتیا زیاته وه چې ستا څه زړه غواړي هغه کیدلی شې ،

ځوان پوښتنه وکړه چې زیاته لیوالتیا یعني څه ؟ ډاکټر روبرټ چولر ورته کړه : هغه داسې چې له تاسره له خوب نه مخکي هم دلیکوالي فکر وې ، او سهار مهال چې پاڅیږې نو لومړۍ شی چې ستاپه دماغ کې راپورته کیږې هغه به لیکوالي وې ، هروخت او هرځای چې ته خبر کوې یا سوچ اوفکر کوې دلیکوالي په اړه به وې ، کله چې ستاپه ټولو افکارو دلیکوالي فکر مسلط او ولکه ټینګه کړې اوپه وینه کې دي جریان پیل کړې ؛ دي ته زیاته لیوالتیا ویلی شو او دا بریالیتوب لاره ده .

په دي اړه د سید جمال الدین افغان رحمه الله یوه وینا هم مشهوره ده هغه وایې انسان که رښتینی تکل اوپوخ هوډ ولرې
له نبوت پرته هرمقام ته ځان رسولی شې او نبوت یواځي الهي ورکړه ده هغه ته په انساني هڅو سره رسیدل ندي شوني ،

په دي کې شک نشته چې په هرکار کې وتلی ځای او لوی بریالیتوب ترلاسه کول خورا ډیرو هڅو او زیاتو منډو ترړو ته اړتیا لرې
اوکه په انسان کې له خپلي موخي او ټاکلی هدف سره د لیونی میني یا زیاتي لیوالتیا محرک نه وې دومره ډیر کار نشي سرته رسولی ،

دپوهانو دا حکیمانه خبري مو ږ تردي په پراخه کچه د قرانکریم په دي ایت شریف کې : وان لیس للانسان الا ماسعي ، موندلی شو او د قرانکریم په دي ایت کې دا مطلب او معنا په ډیره لنډه او ښایسته توګه ځای کړل شوی دی . یعني ...او داچې انسان به یواځي دخپلو هڅو میوه ترلاسه کوې .

یادونه : شاید داکیسه مکرره وې خود کیسوپه لړۍ کې دپېیلوپه
موخه مې دلت راوړه ، معذرت غواړم ....
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 8:51 pm    عنوان   : Reply with quote

(19)

روایت کا چې امام احمد بن حنبل رحمه الل ته چا وویل : چې ستا یو شاګرد ټوله شپه عبادت کوې اوترسهاره په لمانځه کې پوره قرانکریم ختموې .... اوله هغه وروسته دسار لمونځ کوې ، امام نیت وکړ چې خپل شاګرد دقرانکریم په تدبر اودهغه په غوره تلاوت پوه کړې ، نو ورغی او ورته ویې ویل : چاراته وویل چې ته ټوله شپه عبادت کوې او پوره قرانکریم په لمانځه کې ختموې ؟ شاګرد یې ورته وویل : وکې ،

امام احمدورته وویل : ځه ته نن شپه هم خپل عبادت وکړه لکه مخکي دي چې کاوه ، خوداځل به دقرانکریم تلاوت داسې کوې لکه زه چز درته ناست یم ، او سهار بیا ماته حال راکړه چې څومره تلاوت دي کړی دی ... شاګرد ولاړ او شپه یې په عبادت تیره کړه سبا چې راغی امام وپوښتی چې څومره تلاوت دي وکړ ؟ شاګرد ورته وویل : په ټوله شپه کې مې ایله لس سیپاري تلاوت وکړ ،
امام ورته وویل : ځه نن شپه دي هم خپل عبادت وکړه خو تلاوت داسي کوه لکه رسول الله صلی الله علیه وسلم چې ستا تلاوت اورې اوته یې په مخکي تلاوت کوې ، اوسبا ماته حال راکړه ،
سبا چې شاګرد راغی ورته ویې ویل : محترم امام بیګا شپه مې ایله جزء عم ( وروستی سیپاره) ختمه کړه ... امام ورته وویل : ځه نن شپه داسي تلاوت وکړه لکه ته چې د لوی څښتن جل جلاله په حضور کې ولاړ یې ، شاګرد په دهشت کې ولوید او ولاړ ....
سبا چې راغی سترګي یې اوښلني وې اودستوماني نښې یې په مخ کې ځلیدلي ، امام احمد رحمه الله وپوښتی چې بچیه څه دې وکړل ؟ شاګرد په ژړغوني اواز ورته وویل : استاده ! .... په خدای سوګند که ټوله شپه مې یوه فاتحه هم پوره تلاوت کړي وې ...
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 8:57 pm    عنوان   : Reply with quote

(20)

زوی له پلاره وغوښتل چې دمرغانو دښکار له پآره یو توپک ورته واخلې پلار یې ور سره ومنله او دواړه ښارته روان شول ، دښکاري توپکو پلورونکي دکان ته ورننوتل او پلاریې د زوی غوښتنه ورته بیان کړه ، ټوپک پلورونکی دپوخ عمر اوډیر هوښیار سړی و ،

هلک ته یې دوه ډوله ټوپک راښکته کړل او ورته کړه یې چې یو یې یوډز کوې او دابل دوه ډزی دی ، اوهلک دوه ډزی ټوپک غوره کړ ، او له دوکانداره یې وپوښتل چې کانه دا له یوډزي نه غوره دی ؟

هغه ورته وویل : که زه ستاپه ځای وی نو یوډزی مې غوره کاوه ځکه هغه تردي غوره او ښه دی ... ځکه که یوډزی ټوپک دي په لاس کۍ وې نو ته به دپیل له ډز سره اتیات کوې او ځیربه اوسې چې وار خطا نکړې یعني لومړۍ موکي ته به بیدار او ښه متوجه وې او که دو ډزی توپک درسره وې نو دومره به ځکه ن یې متوجه چې ته به فکر کوې : ځه ک دا خظا شو بل خو تیارشته ... نوپه لومړې صورت کې به ستایو ډز له وروستیو دوو ډزونو ډیر ددي وړ وې چې هدف وولي ،

هلک د دکاندار خبره ومنله ، یوډزی توپک یې واخیست او ورسره یې دژوند له پاره ښه درس هم ترلاسه کړ هغه داسې چې هر انسان باید هروخت په ژوند کې لومړۍ موکه مهمه وبولي او له موکي نه دګټي په اخیستلو کې غفلت ونکړې ، دویمي موکي ته په انتظار سره په لومړۍ موکه کې غفلت نده پکار ځکه لاس ته درغلي موکه بدل نلرې ، او دویمي موکي ته انتظار کول د بریالیتوب ځنډول دې
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   07, 2012 9:02 pm    عنوان   : Reply with quote

(21)
دسیبویه مینځه

شاید دامام سیبویه رحمه الله نوم ډیرو خلکو اوریدلی وې هغه دعربي ژبي دنحو ستر امام او دعلم العروض موسس بلل کیږې ، دی اصلا فارسي ژبی و او په عربي نحو کې یې دامامت مقام ترلاسه کړی و او داسې امام چې دعربي ستر امام یې شاګردان وو


وای یوه بدوې عرب چې دسیبویه دامامت او په عربي ژبه کې دفصاحب خبر ه واوریدله نو انکاریې وکړ او ویې ویل : عجیبه ده یو داسې کس به له موږ نه په عربي کې زیات مهارت لرې چې هغه عرب ندی دانشې کیدی !! زه به دهغه دازمویني له پاره خامخا هغه ته ورځم ...

بدوې عرب د سیبویه کره روان شو ، چې ورسید دسیبویه دکور دروازه یې وټکوله ، دسیبویه مینځي ور ـ ورته خلاص کړ ، عرب پوښتنه وکړه : سیبویه چرته دی ؟ مینځي ورته وویل :

- ﻓﺎﺀَ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻔﻴﺎﻓﻲ ﻟﻴﻔﻲﺀ ﻟﻨﺎ ﺑﻔﻲﺀٍ ، ﻓﺈﺫﺍ ﻓﺎﺀَ ﺍﻟﻔﻲﺀُ ﻓﺎﺀَ . ( بهرته تللی دی څو موږ ته ښکار راوړې ، او په لمر لویدو به راځې ) عرب هک پک او ګوته په غاښ پاته شو !! اوله ځانه سره یې وویل : دا یې دمینځي فصاحت ده او دی به لا څنګه وې !!

په هرشي کې دمهارت لوړ پوړ ته رسیدل دانسان په وس پوره دې
په دي شرط چې همت یې لوړ وې او خدای ورکړې قوتونه وکاروې
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  :   شنبه   نومبر   24, 2012 11:35 pm    عنوان   : Reply with quote

22

دمیخونو کیسه

دیوه هوښیار سړې یو شوخ او تریخ ژبی زوی و ، هر وخت به یې شحړې او جګړې کولي یوه ورځ یې پلار ورته وویل : دا کڅوړه له میخونو ډکه ده داواخله او کله چې دي له چاسره شخړه او جنجال راځې د باغ پردیوال باندي یو میخ ټک وهه !

هلک دمیخونو کڅوړه واخیستله ، په لومړۍ ورځ یې په شمار اووه دیرش میخونو دباغ پردیوال ټک وهل یعني دومره ځله یې جنجالونه وکړل ، هلک له ځانه سره وویل : داکار ستونزمن دی ... دځان کنترولول یې پیل کړل ، په دویمه اونۍ کې دمیخ ټکولو شمیر کم شو هلک فکر وکړ چې د کڅوړې ترښورولو او میخونو ټکوهلو دځان کنترول یوڅه اسانه ده ، دمیخ کمیدلو لړۍ دي حد ته راورسیدله چې داسې ورځ هم راغله چې په ټوله ورځ کې یې یومیخ هم پردیوال ونه ټکواهه ،

پلار ته ورغی او ورته ویې ویل : زه اوس دي ته اړتیا نلرم چې پردیوال میخونه ټکوهم ، پلار یې ورته وویل : او س ولاړشه او کوم میخونه دي چې پردیوال وهلي دي هغه یو یو را وکاږه ! هلک ولاړ او ټول میخونه یې را وایستل څو ورځی وروسته یې پلار ته وویل چې دا کار هم پای ته ورسید ،

پلار یې ترلاس ونیو او دباغ دیوال ته یې بوتلو ، د دیوال خواته یې پلار درا ایستل شویو میخونو نښوته نغوته وکړه او ورته ویې وویل : زویه ! دي نښو ته ګوره دا دیوال هیڅکله دپخوا په شان نشې کیدلی او دا نشې به یې خامخا پر ټټر پاته وې ، کله چې دې له چا سره شجړه رامنځته شې او ستا له خولي نه سپکي او ترخي خبرې ووځې ، په دي خبرو سره تا دهغه انسان زړه داسې ټپې کړ لکه په دیوال کې دمیخونو سوړي چې ته ویني ، ستاپه سپکه خبر ، ښکنځل او بدو ویلو سره دهغه پر زړه ټپونه جوړ شې اوس که څه هم ته د معذرت او بښني په غوښتلو سره کولی شې دهغه له زړه نه دښکنځلو اوسپکو خبرو میخونه وباسې خو نښې او اثاربه یې په خپل حال داسې پاته وې لکه ستا مخته پردیوال ستا دټکوهل شویو میخونو نښې ،

دکیسي دپیغام دروښانتیا او وضاحت له کبله
زه غلی او چوپ خوله تیریږم .....
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ١   شنبه نومبر   25, 2012 12:48 pm    عنوان   : Reply with quote

23

په کوڅه کې پر یوې زړیدلي لوحه لیکلي و :
شل افغانی رانه ورکي شوې دې ، که چاموندلي وې لطفا فلاني نمبر کور ته دي راورسوې ، میاشتنی معاش مې ډیر کم ده ، د ډوډۍ پیسي نلرم ،

یوسړی دا اعلان ولید ، زړه یې نرم شو په اعلان کې ښوول شوې کورته ورغی ، له ځانه یې ورته وویل : ستا شل افغانی ما موندلي دې ، او په کورکې بوډۍ میرمني ته یې شل افغانی ورکړې ،
میرمن په ژړا شوه او ورته ویې ویل : ته دولسم کس یې ، له تامخکي یوولس کسان نور هم ماته راغلل او هر یوه شل شل افغانی راکړې هریوه ویل ستاشل افغانی ما موندلي دې !!

سړې موسکی شو او چې روانیدی بوډۍ ورته وویل : لطفا هغه اعلان څیرې کړه زه اصلا څه نشم لیکلی ا و نه هغه اعلان ما لګولی دی ، میرمن په ژړا شوه او ویې ویل : خدای دې زما ګاونډیان خوشاله کړې داټوله دهغوی مهرباني او ښیګڼي دې !!

له خپلو بیوزلو ګاونډیانو سره هرډول مرسته لازمه اوستر انساني او اسلامي مسؤلیت دی ، که هغه پخپله وې اویا دنوروتوجه ورته راجلبول وې لکه په لوړه کیسه کې ، هغه څوک چې پخپله ډکي ګیډي څملي او د بي وزله ګاونډیانو په کیسه کې نه وې هیڅ ډول انساني عاطفه او احساس نلرې او الله به د دي غفلت پوښتنه خامخا ورنه کوې ،
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   28, 2012 11:20 am    عنوان   : Reply with quote

24

احمد له ځانه سره پریکړه وکړه چې نور له ښاري موټرو نه ستړی شوی دی داراز یوبل ځای دکارونو له پاره ټیکسیانو نیولو ترپوزي رسولی دی ، خامخا به یونوی موټر اخلي ، د نوي موټر داخیستلو له پاره یې داسي پلان تیار کړ چې له خپل میاشتني لګښت نه به یوڅه پیسي سپموې او دملګروبانډارونه او له هغوی سره په چکر وتل ( چې ډیربیځایه لګښت پري کیږې ) به یومخ پریږدي ،
داچې خپل هوډ ښه کلک کړې او له هغه نه هیڅکله په شا نشې دیوه ښایسته موټر انځور یې په خپله خونه کې د دیوالي هنداري ترڅنګ ولګاوه ، څو دا انځور هره ورځ څو څو ځله ویني او تل پرخپل هوډ ولاړ وې څو دژوند دا مهم ارمان ترسره کړې ،
څو اونۍ تیرې شوې احمد له خپلو ګڼو غیر اهمو لګښتونو نه سپما کوله یوڅه پیسي یې یوځای کړې وې ، یوه ورځ په خپله خونه کې ناست و دخپل پلان په مختلفو اړخونو یې سوچ کاوه ، د دي پیسو دیوځای کولوپه موخه یې څو پري ایښې کارونه وریاد شول ، فکر یې وکړ چې خدای خبر څو میاشتي به نور داسي ډیر کارونه ونکړای شم .... له ځانه سره وبونګیدی : خدای خبر څو میاشتي به دپیسو دسپما په ټس کې څومره دخوند کارونه اودملګروبانډارونه رانه پاته شې ... ناڅاپه ولاړ شو ...!!
له خپل کټ نه پورته شو دهنداري خواته راځړیدلی د موټر انځور ته یې لاس اوږد کړ څیري یې کړ او ټوټه یې پر غولي وویشت ، جامي یې بدلي کړې دباندي ووت ټیکسي یې ونیوله څو ګړۍ وروسته د ملګرو په خواږه بانډار ورګډ شو او شپه یې په ګپ شپ او خنداګانو روڼه تیره کړه ...تاسو به هم داحمد په څیر ډیر ځله دژوند مهم ارمانونه او اساسي موخي نیمګړي پری ایښې وي ... پوهیږئ خلک ولي خپل کارونه نیمګړي پریږدې ؟؟
ځواب یې له هنري فورد نه اورو دی وایې : کله چې تاسوله خپلي موخي اوهدف نه نظر پورته کړئ دژوندپه لاره کې موپه نورو ځلیدونکو غیرمهمو شیانو سترګي ولګیږې ، دلته د هدف دترلاسه کولو هوډ سست او کمزوری شې ، اساسې موخه بایللي او دژوند ارمان ناختلی پاته شې .
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   28, 2012 11:24 am    عنوان   : Reply with quote

25
له (ښو) سره مینه

یو سړي اصیل آس لرلو؛ آس په خلکو کې خورا زیات شهرت موندلې و. یو کس چې له دې آسه خبر شو نو د آس د غلا کولو هوډ یې وکړ؛ دې سړي پرېکړه وکړه چې دا آس به زه له دې سړي پټوم او یا به یې ترې تښتوم نو پلان یې جوړ کړچې کله د آس څښتن په آس سپور په دې لاره تېريږي نو ځان به ورته یو معذوره او محتاجه وښايي، څو د آس څښتن ورسره مرسته وکړي .
نوموړی سړی په لاره کې د آس څښتن ته کښېناست او ځان یې معذوره کړ، د آس څښتن چې دغه سړی «هغه چې ځان یې په چل معذوره کړی و» وليد، د آس څښتن
په دې سړي د بېچاره او معذوره کس ګومان وکړ، زړه یې پرې درد وکړ او آس یې ورته ودراوه؛ له ځانه سره یې په آس سپور کړ او روان شو. له څه اندازې سفر وروسته شاته کس«غل» ځان ښه تابیا کې کړ او د آس څښتن یې له آسه وغورځاوه او آس یې ترې وتښتاوه.
د آس څښتن له شا ورپسې غږ وکړ چې لږ ودرېږه، یوه خبره درسره لرم، آس ستاسو شو، خو یوه غوښتنه درڅخه کوم:
آس تښتوونکي وویل: وایه څه غوښتنه لرې؟
د آس څښتن ورته وویل: کله چې له تا څوک پوښتنه وکړي چې آس دې له کومه ځایه کړ؟ نو داسې مه ورته وایه چې له یو چا مې داسې په چل ول ځينې وتښتولو، بلکې ورته وایه چې یو کس په تحفه کې راکړی.
آس تښتوونکي ورته وویل چې ولې؟
د آس څښتن ورته وویل: زه په دې ویریږم چې خلک ښیګڼه پرې نږدي بیا به هيڅوک له یو محتاج سره کومک او مرستې ته زړه ښه نه کړي او وايي به چې فلاني له فلاني سره کومک کړی چې بیا یې داسې چل او دوکه ورسره وکړه، او په دې سره به له ټولنې د خواخوږۍ او همکارۍ مفهموم ورک شي.
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   28, 2012 11:30 am    عنوان   : Reply with quote

26

وای دعباسي خلیفه هارون الرشید په زمانه کې یو لیونی و بهلول نومیدی ، یوه ورځ هارون په یوه هدیره تیریدی ، بهلول یې ولید چې په یو ه قبر باندي خرامان ناست دی ، هارون یې خواته ودریدی اوپه غوسه یې ورته وویل :
بهلوله لیونیه !
ستا سرته به کله عقل راځې ؟!
بهلول له قبر نه ټوپ کړ او خواته ولاړه یوې وني ته وخوت ، د وني له سره یې پر هارون کړیکه کړه :
هارونه لیونیه !
ستا سرته به کله عقل راځې ؟!
هارون پر اس سپور و دوني بیخ ته ورنږدي شو او ورته ویې ویل : زه لیونی یم او که ته چې په هدیره کې په قبر دپاسه ناست یې ؟؟
بهلول ورته وویل : زه لیونی نه یم عاقل یم ...
هارون وویل : څنګه ؟
بهلول وویل : زه پوهیږم چې هغه ( دهارون ماڼۍ ته یې نغوته وکړه) ختمیدونکي ده او دا ( قبرته یې اشاره وکړه) پاته دی ، نو دا پاته کیدونکی شی مې له ختمیدونکي شې مخکي ځان ته تیار کړی دی ، او تا ختمیدونکی شی (ماڼۍ) مخکي تیار کړی ده او دا (قبر) دي خراب پري ایښی ده ، په داسي حال کې چې ته ښه پوهیږې چې هغه وداني به یو وخت پرېږدې او دي قبرته به راځې او زیاته یې کړه : راته ووایه چې زه لیونی یم که ته ؟؟
د بهلول په خبرو دهارون بدن پړک واخیست ، اوښکي یې رواني شوې آن چې ژیره یې په اوښکو لنده شوه ..... او بهلول ته یې وویل : په خدای سوګند ته رښتینی یې ....
بیایې بهلول ته وویل : یوڅه نور نصیحت راته وکړه ؟
هغه ورته وویل : دخدای کتاب (قرانکریم) ټینګ ونیسه هغه کافي ده ،
هارون ورته وویل : څه اړتیا لرې چې زه یې درپوره کړم ؟
بهلول : هوکي ! دریو شیانوته اړتیا لرم که دي راپوره کړل منندوی به دی یم ،
هارون : وغواړه هغه څه شی دی ؟
بهلول : زما عمر یوڅه رازیات کړه ،
هارون : دا زماپه وس کې نشته ،
بهلول : دمرګ له پرښتي مې وژغوره ،
هارون : دامې هم په وس کې نشته ،
بهلول : له جهنم نه مې لرې او جنت ته مې نږدي کړه ،
هارون : دا هم زما دوس خبره نده ،
بهلول : نوخپله لار وهه تاته اړتیا نلرم ....
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   28, 2012 11:34 am    عنوان   : Reply with quote

27

مسلمانانو په یوه غزا کې یوه کلا محاصره کړه ، دکلا ساتونکي ژر نشول تسلیم او د حصار شپي اوږدي شوې ، دمجاهدینو قومندان ( مسلمه بن عبدالملک ) اعلان وکړ چې کلا ته د هغي دسوري له لاري به څوک ننوځې ، (دکلا په سوري کې دمارانواو نورو موذي ژویو دشتون ویره وه ) قومندان وویل : که دا کس په دي لاره کې شهیدشو جنت به وګټې او که دکلا منځ ته ووت دروازي ته به ځان ورسوې ، هغه به مجاهدینو ته خلاصه او مجاهدین به بریالیتوب ترلاسه کړې ، دلښکر له منځه یو مول وهلی ځوان پورته شو او ویې ویل : زه کلاته ددي سورې له لاري ننوتلو ته تیار یم ، ځوان خپل کارپه بریالیتوب سره سرته ورساوه او کلا فتحه شوه ، له فتحي وروسته قومندان اواز وکړ چې دسوري له لاري ننوتونکی مجاهد دي ماته راشې ، شپه تیره شو خو قومندان څوک نه ورغی ، بله ورځ یې بیا اعلان وکړ بیا هم څوک نه ورغی دریمه شپه یې وویل چې دا کس دي دشپي له مخي ماته راشې په شپه کې چې یې کوم وخت خوښ وې هغه مال دي ماته راشې ، قومندان په خپله خیمه کې ناست و چې یو مول وهلی ځوان ورننوت ، قومندان ورته وویل : کلاته دسوري له لاري ته ننوتی وې ؟ ځوان ورته وویل نه بلکي زه هغه رالیږلی یم او ویل یې چې زه به قومندان ته په دوو شرطونو خپل ځان ورښیم ، قومندان وویل : هغه کوم شرطونه دې ، ځوان وویل : یودا چې دهغه دنوم پوښتنه به نه کوې او ستاینه به یې نه کوې او بل دا چې کوم انعام به نه ورکړې ، قومندان وویل دهغه شرطونه منم ، ځوان له مخ نه نقاب لرې کړ او ورته ویې ویل : هغه زه یم ... !! مؤرخین لیکې مسلمه بن عبدالملک به ترمرګه پورې دا دعا کوله : ربي احشرني مع صاحب النقب ، خدای دسوري له مجاهد سره مې داخرت په ورځ ملګری کړې !! ترننه هم مؤرخین دا کس نه پیژني ... دا هغه خلک و چې زړونه یې په رښتیا له خپل څښتن سره تړلي و او هرکار او هره کړنه یې دهغه درضا له پاره ترسره کوله ، او موږ !!! موږ خو ګناهونه هم په ډاګه کوو او ان ډیر خو لا په ګناهونو فخر او ویاړ هم کوې !!! نسئل الله السلامه
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
رښتینی
ستوري
ستوري


دغړيتوب نېټه: 02 جون   2006
ليکنې: 1807

ليکنهد ليکنې نېټه  : ٤   شنبه   نومبر   28, 2012 11:38 am    عنوان   : Reply with quote

28

امام احمد بن حنبل رحمه الله ته یوه خیاط وویل : زه دظالمانو واکمنو جامي ګنډم ، ایا زه به د دي ایت ترحکم لاندي راځم : "ولا تركنوا الى الذين ظلموا فتمسكم النار " ؟ امام ورته وویل : د دي ایت مطلب داده چې تاسو ظالمانوته د زړه میلان مکوئ کنه او ر ته به ولویږئ ، ته ظالمانوته میلان کونکی نه بلکي په خپله ظالم یې ، د دي ایت دحکم لاندي هغه خلک راځې چې په تاباندي تار او ستن خرڅوې !!! ظلم دالله پر مخلوق تیری دی او دظالم مرستندوی او هغه ته دزړه میلان لرونکي کسان به دجهنم سونګ ګرځي موږ هم دلته دیوه بل په ملاتړ کې په بحثونو اوجګړو هروخت بوخت یو او ان داسي ګڼ شمیر خلک هم شته چې زموږ دهیواد داسي ظالمو واکمنو ستایني کوې چې هغوی په زرهاو بیګناه انسانان وژلي وې !!
الله مودي پردي وکړې
بېرته سر ته
د کارونکي عکس وښاياست شخصي پېغام وليږئ
مخکيني ليکنی وښاياست:   
نوې موضوع پېل کړئ   موضوع ته ځواب ورکړئ    tolafghan.com دفورم سر ته   -> ټولنه او ټولنپوهنه    ټول وختونه GMT دي
پاڼي ته لاړ شئ شاته  1, 2, 3, 4  مخکي
پاڼه   2  ټولې پاڼې  4

ورټوپ کړه:  

تاسو په دې څانګه  کې ليکنې نشئ کولی
تاسو د دې څانګې ليکنو ته ځواب نشئ ليکلی
تاسو په دې څانګه کې خپلو ليکنو ته بدلون نشئ ورکولی
تاسو له دې څانګې څخه خپلې ليکنې ړنګولی نه شئ
تاسو د دې څانګې په ټولپوښتنه کې برخه نشئ اخستلی


Powered by phpBB © 2001 phpBB Group

Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson (http://www.eddingschronicles.com). Stone textures by Patty Herford.